IV SO/Po 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. przeciwko Dyrektora Szkoły w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić wpis od wniosku w kwocie 100 (sto) złotych.

K. S. (dalej jako wnioskodawczyni) pismem z 16 marca 2025 r. wniesionym za pośrednictwem skrzynki ePUAP złożyła pismo przewodnie zatytułowane "Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi", podpisane podpisem elektronicznym. W treści powyższego pisma wskazano, że w załączeniu przesłano wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, skargę na bezczynność organu i wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Do powyższego pisma jako załącznik nr 1 przesłano wniosek o wymierzenie grzywny. Z akt sprawy wynika, że załącznik ten stanowiący w swej istocie wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność z dnia 24 stycznia 2025 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie został podpisany podpisem elektronicznym (vide k. 10 akt). Z uwagi na powyższe zarządzeniem z 17 marca 2025 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) wnioskodawczyni została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie zostało jej doręczone za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej na adres elektroniczny, z którego wpłynął wniosek (numer identyfikatora nadawcy: 6504109751), w dniu 31 marca 2025 r. (k. 46 akt ). Ponadto wnioskodawczynię wezwano o uiszczenie wpisu od wniosku. W wyznaczonym terminie wnioskodawczyni nie usunęła braków formalnych w postaci podpisania wniosku. W dniu 31 marca 2025 r. wnioskodawczyni uiściła wpis od wniosku w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga (odpowiednio wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi) powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Z treści powyżej powołanego przepisu art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika zatem, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, iż pogląd, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi (wniosku) stanowiącej załącznik do dokumentu, jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP (przy zastosowaniu ogólnie dostępnych zewnętrznych narzędzi, tzw. "Podpisywarki") zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r., I OZ 814/20; z dnia 13 listopada 2020 r., I OZ 884/20; z dnia 26 listopada 2020 r., I OZ 987/20; z dnia 11 grudnia 2020 r., I OZ 1003/20; z dnia 15 grudnia 2020 r., I OZ 1048/20; z dnia 23 lutego 2021 r., III OZ 83/21; z dnia 24 lutego 2021 r., III OZ 63/21; z dnia 16 marca 2021 r., III OZ 124/21; z dnia 20 kwietnia 2021 r., III OZ 218/20 (dostępne www.cbois.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, wnioskodawczyni wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi. Powyższy wniosek stanowił załącznik do pisma przewodniego z 16 marca 2025 r., które zostało przez wnioskodawczynię podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Natomiast sam wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi nie został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym wnioskodawczyni. Powyższy brak nie został również uzupełniony w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie akt sądowych stwierdzić należy, iż nie został uzupełniony brak formalny w zakresie podpisania wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi. Tym samym uznać należało, że wnioskodawczyni nie uzupełniła braku formalnego wniosku, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., jak Sąd orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.