V SA/Wa 1970/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J., M. J. i J. J. – wspólników [...] s.c. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 kwietnia 2025 r. nr BWI01.65590.42.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa solidarnie na rzecz P. J., M. J. i J. J. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

P.J., M. J. oraz J.J. (dalej jako "skarżący"), zastępowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako "ARiMR") z 24 kwietnia 2025 r. nr BWI01.65590.42.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W skardze zawarli wniosek o zasądzenie od organu na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Pełnomocnik organu wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej z urzędu analizy ARiMR poinformowała skarżących, iż ich wniosek został przywrócony na drogę dalszej oceny. Pełnomocnik wskazał, że przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do dalszej weryfikacji powoduje, iż zaskarżony akt został uchylony, w konsekwencji czego, postępowanie sądowoadministracyjne wywołane wniesioną skargą stało się bezprzedmiotowe. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pismo ARiMR z 13 czerwca 2025 r. znak: DDI-WO.BWI01.65590.42.2024.2025.KB informujące skarżących o przywróceniu wniosku o przyznanie pomocy na drogę dalszej oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, iż organ uwzględnił złożoną przez skarżących skargę wskutek czego uchylono rozstrzygnięcie z 24 kwietnia 2025 r. i przywrócono ich wniosek do ponownej oceny (ww. pismo z 13 czerwca 2025 r.) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi. W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Skarżących zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący radcą prawnym, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1935) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za zastępstwo radcy prawnego wynosi 480 zł. Skarżącym należny jest zatem zwrot kosztów postępowania w wysokości 697 zł, na które składają się koszty sądowe w postaci wpisu od skargi w wysokości 200 zł (należność wpisana do rejestru opłat sądowych w dniu 16 maja 2025 r. pod pozycją 18640), wynagrodzenie radcy prawnego, który sporządził skuteczną skargę, w wysokości 480 zł oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (potwierdzenie uiszczenia należności – k. 7 akt sądowych). Na podstawie art. 202 § 2 p.p.s.a. zwrot powyższych kosztów postępowania następuje na rzecz skarżących solidarnie. Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i art. 202 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.