VII SO/Wa 13/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. J. i K. J o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 lipca 2024 r., nr 711/2024 postanawia: odrzucić wniosek

W. J. i K. J. (dalej: "wnioskodawcy") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 lipca 2024 r., nr 711/2024. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 24 marca 2025 r. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez: złożenie skargi, podpisanie złożonego wniosku przez obu wnioskodawców oraz wskazanie ich numerów PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 7 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego) wnioskodawcy nadali w placówce pocztowej tożsamy z pierwotnym wniosek, niemniej uzupełniony o numery PESEL oraz o brakujący podpis K. J. Uzupełnienie to nie obejmowało jednak złożenia skargi. Wobec powyższego, zarządzeniem z 15 maja 2025 r. wnioskodawcy zostali ponownie wezwani o uzupełnienie braków wniosku poprzez złożenie skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Na powyższe wezwanie wnioskodawcy nadal nie złożyli skargi, nadesłali zaś pismo informujące Sąd, że doręczono im jedynie decyzję MWINB z 6 marca 2024 r., nr 232/2024, nie otrzymali zaś żadnej innej decyzji ani orzeczenia sądowego, a o istnieniu takich dowiedzieli się w wyniku kontroli PINB w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Okolicznością bezwzględną jest więc konieczność dopełnienia czynności, której terminowi uchybiono – w tym przypadku wniesienia skargi (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W postanowieniu z 13 maja 2005 r., I OZ 437/05, ONSAiWSA 2006/1, poz. 6, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu niedokonanej w terminie czynności procesowej polegającej na niedołączeniu do składanego wniosku pisma procesowego w postaci skargi kasacyjnej (tutaj: skargi) należy traktować jako brak formalny, podlegający usunięciu w ramach tzw. postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 p.p.s.a. W taki też sposób działał tut. Sąd w niniejszej sprawie, wprost wzywając wnioskodawców o nadesłanie skargi i informując ich, że niedopełnienie tej czynności będzie skutkować odrzuceniem wniosku. Przez dokonanie czynności w rozumieniu art. 87 § 4 p.p.s.a. należy rozumieć czynność niewadliwą, względnie obarczoną brakiem formalnym podlegającym usunięciu. Innymi słowy, do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu sąd przystępuje dopiero wówczas, gdy strona dopełniła wszystkich wymogów formalnych, od których uzależnione jest nadanie właściwego biegu czynności, której nie dokonała w terminie (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2024, art. 87). Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie wnioskodawcy – pomimo wezwań Sądu – nie uzupełnili braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez jej złożenie w terminie przewidzianym w wezwaniu, Sąd nie mógł merytorycznie rozpoznać złożonego wniosku. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji.