Ts 145/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 11 stycznia 2022 r. Pozycja 2 POSTANOWIENIE z dnia 29 września 2021 r. Sygn. akt Ts 145/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawn ym skargi konstytucyjnej S.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzen ie w sposób prze wlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybuna ł u Konstytucyjnego 14 maja 2021 r. (data nadania) S.W (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 22 listopada 2012 r. skarżący wniósł o ustalenie warun ków zabudowy dla inwestycji realizowane j na działkach położonych w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 22 listopada 2013 r. (znak: […] ) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt) odmówił ustalenia warunków zabudowy. R ozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Sam orządowe go Kolegium Odwoławcze go w P. (dalej: SKO) z 27 lutego 2014 r. (znak: […] ). Skarżący 2 listopada 2018 r. wystąpił do SKO z ponagleniem (nazwanym zażaleniem) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zakończonej jego decyzją z 22 listopada 2013 r. SKO postanowieniem z 3 grudnia 2018 r. (znak: […]) uznał o je za nie- uzasadnione. 20 grudnia 2018 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) skargę na przewlekłe prowadzenie tego postępowania. Domagał się w niej OTK ZU B/2022 Ts 145/21 poz. 2 2 stwierdzenia je go przewlekłości, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. Postanowieniem z 27 sierpnia 201 9 r. (sygn. akt […]) WSA zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na przedstawienie przez Naczelny Sąd Adm inistracyjny (dalej: NSA), w sprawie o sygnaturze akt […], zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, a mającego istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy skarżącego, tj. „Czy wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępo wania po jego zak ończeniu i wydaniu ostatecznej decyzji stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowan iu przed s ądami a dministracyjnymi ?”. Postępowa- nie zawieszono do czasu wyj aśnienia powyższego zagadnienia. WSA p ostanowieniem z 29 września 2020 r. (sygn. akt jw.) podjął zawieszone postę- powanie i odrzucił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Ska rga kasacyjna od p owyższego orzeczenia WSA została oddalona postanowieniem NSA z 21 stycznia 2021 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie to, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało mu doręczone 26 stycznia 2021 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 czerwca 2021 r. (doręc zonym pełnomocnikowi skarżącego 30 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjny m (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwał skarżącego do usunięcia braków form alnych skargi przez doręczenie odpisów lub poświadczonych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowień WSA z 29 września 2020 r. (sygn. akt […] ) oraz SKO z 3 grudnia 2018 r. (znak: […] ). W terminie wskazanym w zarządzeniu do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przed stawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 w rześnia 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału, naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu nie zbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła- tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybuna ł Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika- jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytuc ji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer- paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidz iana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę- czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz- strzygnięcia. Skarżący wniósł skargę w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administra- cyjnego z 21 stycznia 2021 r. (sygn. akt […]). Jego odpis został mu doręczony 26 stycznia 2021 r . Od tego dnia rozpoczął się bieg trzymiesięcznego terminu wniesienia skargi konstytu- cyjnej , którego ostatni dzień przypadał na 26 kwietnia 2021 r. Natomiast skarga konstytucyj- na została złożona w Trybunale 1 4 maja 2021 r., a więc ze znacznym przekroczeniem usta- wowego terminu. OTK ZU B/2022 Ts 145/21 poz. 2 3 Wskazana okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawą od- mowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręcz enia.