Ts 156/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 lipca 2020 r. Pozycja 208 POSTANOWIENIE z dnia 22 kwietnia 2 020 r. Sygn. akt Ts 156/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski – p rzewodniczący i sprawozdawca Julia Przyłębska Michał Warciński , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 4 lipca 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej W. Ł. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENI E 1. 15 października 2018 r. (data nadania) do Trybunału Konstytucyjnego została wnie- siona skarga konstytucyjna W. Ł. (dalej: skarżący). Skarga została wniesiona „w związku z naruszeniem konstytucyjnych wolności i praw pr zez nie zastosowanie art. 6. 1. pkt 6 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe Dz. U Nr 140 poz. 939”. 2. Postanowieniem z 4 lipca 2019 r. Trybun ał Konstytucyjny odmówił nadania skar- dze konstytucyjnej dalszego biegu , stwierdzając, że skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 53 ust. 1 pkt 2 - 6 i ust. 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę- powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK). 3. W zażaleniu na powyższe pos tanowienie skarżący zarzucił Trybunałowi naruszenie art. 87 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) w związku z art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p. TK poprzez błędną jego wykładni ę polegającą na p rzyjęciu, że skarżący nie dołączył do skargi pełnomocnictwa szczególnego, podczas gdy zwracał się on o udzielenie informacji o możliwości ustanowienia pełnomocnika z urzędu. OTK ZU B/2020 Ts 156/18 poz. 208 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Bada w szczególności, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdzono istnienie przesłanek odmow y nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny uznaje, że postanowienie o odmowie nadania rozpatrywa- nej skardze konstytucyjnej dalszego biegu jest prawidłowe, a zarzuty sformułowane w zaża- leniu nie zasługują na uwzględnienie. 3. Jed y nym zarz utem podniesionym przez skarżącego w zażaleniu jest naruszenie przez Trybunał art. 87 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – K odeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) w związku z art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p. TK „poprzez błędną wykładn ie polegająca na przyjęciu, że skarżący nie dołączył do skargi pełno mo cni - ctwa szczególnego […], podczas gdy skarżący zwracał się o udzielenie informacji o możli - wości ustanowienia pełnomocnika z urzędu”. Odnosząc się do tak postanowionego zarzutu , Trybunał stwierdza, że jest on bezza - sadny. Trybunał zauważa, że skarga konstytucyjna została podpisana prze z profesjonalnego pełnomocnika adwokat K. S . Do skargi nie dołączono jednak pełnomocnictwa szczególnego, co w myśl art. 53 ust. 3 pkt 3 u.o.t.p. TK, stanow i jej wymóg formalny. Zwrócenie się przez skarżącego do Try bunału o udzielenie informacji w sprawie możliwości ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie wpływa na obowiązek spełnienia powyższego wymogu. Tym samym Trybunał zasadnie uznał, że do skargi nie doł ączono pełnomocnictwa szczególnego. Mając powyższe na uwadze , a także to, że skarżący nie zakwestionował innych podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej , Trybunał Konstytucyjny na podsta wie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK nie uwzględnił zażalenia.