Ts 182/23

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 3 marca 2025 r. Pozycja 107 POSTANOWIENIE z dnia 3 października 2024 r. Sygn. akt Ts 182/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej spółki N . Spółka Akcyjna z siedzibą w W . o zbadanie zgodności: 1) art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 20 16 r. poz. 7 16 , ze zm.) „z uwagi na zawarte w tym przepisie odesłanie do przepisów prawa budowlanego, które nie pozwala na precyzyjne ustalenie, czym jest budowla stanowiąca przedmiot opodatko - wania w podatku od nieruchomości, co w konsekwencji umożliwia uznanie – dla celów prawa podatkowego (przepisów regulujących podatek od nierucho - mości) – za budowlę obiektu, który w przepisach prawa budowlanego nie został wskazany ani jako obiekt budowlany, ani jako budowla, w tym w szcze gólności umożliwia uznanie – dla celów prawa podatkowego (przepi - sów regulujących podatek od nieruchomości) – za budowlę obiektu wymie - nionego w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budo wlane (dalej: „Pb”; Dz. U. z 2016 r., poz. 290 t.j.; Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 t.j.) tylko z tego powodu, że obiekt ten został wymieniony w tym przepisie, choć przepis ten określa, czym jest tymczasowy obiekt budowlany, nie zaś obiekt budowlany czy budowla ” ; 2) art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy , o której mowa w punkcie pierwszym „z uwagi na nieprecyzyjne określenie, czym na gruncie art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy jest obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, « który jest trwale związany z gruntem » , co jest skut - kiem nieostrości tego pojęcia oraz skutkiem zawartego w zaskarżonych prze - pisach odesłania do przepisów prawa budowlanego, co w konsekwencji – ze względu na to, że na gruncie art. 1a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zakwalifikowanie obiektu jako budynku wyłącza jego jednoczesne zakwalifikowanie jako budowli – uniemożliwia ustalenie, czym jest budowla stanowiąca przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości”, z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2 i art. 2 17 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. OTK ZU B/2025 Ts 182/23 poz. 107 2 UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 lipca 202 3 r. (data nadania) N . Spółka Akcyjna z siedzibą w W . (dalej: skarżąc a ) wystąpił a z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Decyzją z 4 października 2019 r. (nr […] ) Prezydent Miasta B . odmówił skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2017 r ok . Samorządowe Kolegium Od - woławcze w P . 30 grudnia 2019 r. (nr […] ) orzekło o utrzymaniu powyższej decyzji w mocy. Na to rozstrzygnięcie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzki ego Sąd u Admini - stracyjn ego w Ł . , który wyrokiem z 30 września 2020 r. (sygn. akt [… ] ) ją oddalił. W zwią - zku z powyższym złożyła skargę kasacyjną , którą Naczelny Sąd Administracyjny w yrokiem 16 lutego 2023 r. (sygn. akt […] ) również oddalił. Orzeczenie to – doręczone skarżącej 7 kwie tnia 2023 r. – wskazane zostało jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 u st. 1 Konstytucji. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 3 listopada 2023 r. (doręczonym skarżące j 23 listopada 2023 r.) wezwa no skarżącą do usunięcia brak u formaln ego skargi przez udokumentowanie daty doręczenia skarżącej orzeczeń wskazanych w skardze konstytucyjnej jako ostateczne ( np. dostarczenie poświadczonego za zgodność z oryginałem urzędowego poświadczenia doręczenia, ponieważ do skargi załączono urzędowe poświadczenie doręcze - nia niepoświadczone za zgodność) . W piśmie procesowym z 29 listopada 2023 r. (data nadania) skarżąc a usunęła wska - zany brak. W ocenie s karżąc ej art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716, ze zm.; dalej: u.p.o.l.) na rusza: a) art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji, ponieważ „zawarte w tym przepisie odesłanie do znaczenia pojęcia obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nie zabez piecza podatników i ich majątku przed takim zastosowaniem tych przepisów, które prowadzić może do arbitralnego identyfikowania budowli jako obiektu stanowiącego przedmiot opodatkowani a w podatku od nieruchomości (ze względu na nieokreśloność zakwestionowanego przepisu, tj. na r uszenie art. 2 i art. 217 Konstytucji RP), skutkiem czego majątek ten nie jest chroniony prze[d] jego uszczupleniem wynikającym z możliwości pobrania podatku w kwocie wyższej niż wynikająca z ustawy podatkowej”; b) art. 64 ust. 3 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji, „gdyż zaskarżon e przepis y nie spełniają wymagań określoności (…) przez co stanowią niedopuszczalne ograniczenie prawa własności ” . Natomiast art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l . naruszają: a) art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji, albowiem „zdefiniowanie od strony negatywnej budowli podlegającej podatkowi od nieruchomości poprzez pojęcie budynku, którego znaczenie zostało określone w przepisie odsyłającym do znaczenia pojęcia obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, nie zabezpiecza podatników i ich majątku przed takim zastosowaniem tych przepisów, które prowadzić może do arbitralnego identyfikowania budowli jako obiektu stanowiącego przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości (ze względu na nieokreśloność zakwestionowanego przepisu, tj. naruszenie art. 2 i art. 217 Konstytucji RP), skutkiem czego majątek ten nie jest chroniony prze[d] jego uszczupleniem wynikającym z możliwości pobrania podatku w kwocie wyższej niż wynikająca z ustawy podatkowej”; b) art. 64 ust. 3 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji, „gdyż – [w] zakresie, w jakim chodzi o rozgraniczenie zakresów znaczeniowych pojęć budowli i budynków jako przedmiotów opodatkowania w podatku od nieruchomości – zaskarżone przepisy nie spełniają wymagań określoności (…) przez co stanowią niedopuszczalne ograniczenie prawa własności ” (s. 23 - 24 skargi). OTK ZU B/2025 Ts 182/23 poz. 107 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań, jest oczywiście bezzasadna lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. 2. Wyrokiem z 4 lipca 2023 r. , sygn. SK 14/21 (OTK ZU A/2023, poz. 59 ) , Trybunał orzekł już, że „ I. A rt. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70) jest niezgodny z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypo- spolitej Polskiej . II. Przepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą po upływie 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że „ z powodu stwierdzenia niezgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. z art. 84 i art. 217 Konstytucji, postępowanie w zakresie oceny zgodności przedmiotu kontroli z pozostałymi wzorcami kontroli [tj. m.in. z art. 64 ust. 1 i 3] podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK ze względu na zbędność wyro- kowania”. T rybunał uznał również, że konieczn e jest ponowne sformułowanie definicji bu- dowli bezpośrednio w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych , bez odwoływania się do przepisów innych ustaw. Podobne zastrzeżenia sformułowa n o względem definicji budynku , wskazując, że definicja ta nie powinna odnosić się do przepisów prawa budowlanego. Powyższym orzeczeniem Trybunał Konstytucyjny orzekł więc merytorycznie o wszy - stkich żądaniach skarżące j sformułowanych w analizowanej sprawie. Zauważyć jednocześnie należy, iż skarga została wniesiona do T rybunału 7 lipca 2023 r., czyli już po wydaniu przedmiotowego orzeczenia z 4 lipca 2023 r. Z tego względu zarzuty zawarte w skardze kon- stytucyjnej uznać należy za oczywiście bezzasadne . Mając powyższe na względzie , Trybunał, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK, postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące j przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.