Ts 185/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 grudnia 2019 r. Pozycja 256 POSTANOWIENIE z dnia 28 września 2019 r. Sygn. akt Ts 185/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A .B., p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszeg o biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 grudnia 2018 r. (data nadania) skardze konstytucyjnej A.B. (dalej: skarżąc y) wniósł o : 1) „uchylenie zaskarżonych orzeczeń Sądu Okręgowego w O . IV Wydziału Peniten- cjarnego, zobowiązanie tego sądu do ustanowienia dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. akt: […] i przekazanie tej sprawy Sądowi Okręgowe mu w O. IV Wydzia- łowi Penitencjarnemu do ponownego rozpoznania” ; 2) „przywrócenie terminu do wniesienia niniejszej skargi, jeżeli strona skarżąca uchy- biła ustawowemu terminowi do wniesienia tego środka zaskarżenia – pełnomocnik skarżące- go nie dysponuje pełną wiedzą o terminach doręczenia skarżącemu poszczególnych orzeczeń [ …]”. Skarga została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżący wystąpił o wyznaczenie obrońcy z urzędu w postępowaniu w sprawie skargi na decyzję z 26 października 2017 r. Dyrektora Zakładu Karn ego w S. Zarządzeniem z 3 kwietnia 2018 r. (sygn. ak t […] ) Sąd Okręgowy w O . W ydział IV Penitencjarny (dalej: Sąd Okręgowy ), na podstawie art. 8 § 2 a ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (ówcześnie: Dz. U . z 2018 r., poz. 652, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 676, ze zm.; dalej: k.k.w. ), nie uwzględnił wniosku skarżącego. Sąd Okręgowy wskazał, że skarga została wniesiona po terminie . Ponadto też, że postępowanie skargowe „nie jest postępowaniem karnym sensu stricto, do którego odnoszą się przepisy kpk ” . Postanowieniem z tego samego dnia (sygn. akt […] ) Sąd Okręgowy pozostawił skargę bez rozpoznania, albowiem został przekroczony termin do jej wniesienia. Orzeczenie to zosta- ło utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego z 18 maja 2018 r. (sygn. akt […] ). Zdaniem skarżącego , zakwe stionowane orzeczenia naruszają prawo do sprawiedliwe- go osądzenia sprawy i prawo do obrony , które wynikają z : art. 42 ust. 2 Konstytucji; art. 78 OTK ZU B/2019 Ts 185/18 poz. 256 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.; dalej: k.p.k.); art. 1 § 2, art. 20 § 1 k.k.w. w związku z art. 623 k.p.k. oraz art. 156 § 6 k.p.k.; art. 6 ust. 2 lit. b Konwencji o ochronie praw c złowieka i podstawowych w olności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. , zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Skarga konstytucyjna jest szczególnym środkiem ochrony wolności lub praw. Musi ona spełniać przesłanki jej dopuszczalności, które zostały określone w art. 79 ust. 1 Konstytu- cji, a doprecyzowane w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowa- nia przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK). Zgod- nie z art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK skarga konstytucyjna może zostać wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego dopiero po wyczerpaniu drogi prawnej, w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia skarżące mu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. 2. Trybunał stwierdza, że skarga nie spełnia wymogów określonych w art. 53 ust. 1 pkt 1-3 u.o.t.p. TK. Skarżący nie kwestionuje konstytucyjności przepisów prawa lub zrekonstruowanych na ich podstawie norm prawnych lecz rozstrzygnięcia orzekających w jego sprawie sądów (akty stosowania prawa), które zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą nie podlegają kognicji Trybunału . Mając powyższe na uwadze, Trybunał nie może, o co wnioskuje skarżący, uchylić wska zanych przez niego orzeczeń. Trybunał może ewentualnie orzec o zgodności lub nie- zgodności z Konstytucją przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego na podstawie które- go wydano ostateczne orzeczenie w sprawie skarżącego . Taki wyrok Trybunał u stanowi do- piero, zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji, podstawę do wznowienia postępowania, które w konsekwencji ma doprowadzić do usunięcia istn iejącego naruszenia chronionych konstytu- cyjnie praw lub wolności. S karżący tymczasem nie wskazał żadnego przepisu, który sta no- wiąc podstawę orzeczeń zapadłych w jego sprawie, naruszałby przysługujące mu prawa i wolności określone w Konstytucji (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK). W konsekwencji nie sformułował on również ani zarzutu niekonstytucyjności normy prawnej (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK), ani nie wskazał, w jaki sposób zostały naruszone jego konstytucyjne wolnoś ci lub prawa (art.53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK). 3. Niezależnie od powyższego Trybunał stwierdza, że skarżący nie udokumentował daty otrzymania ostatecznego o rzeczenia, co w świetle art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p. TK stanowi brak formalny skargi. Ze względu jednak na powyżej wskazane podstawy odmowy, Trybunał odstąpił od wezwania skarżącego do uzupełnienia t ego braku. 4. Odnosząc się natomiast do wniosku o przywrócenie terminu, Trybunał przypomina, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą termin do wniesienia skargi konstytucyjnej jest ter- minem materialnoprawnym, niepodlegającym przywróceniu (zob. m.in. postanowienie TK z: 4 kwietnia 2014 r. i 25 czerwca 2014 r., sygn. Ts 5/14, OTK ZU nr 3/B/2014, poz. 245 i 246). W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. OTK ZU B/2019 Ts 185/18 poz. 256 3 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżąc emu przysługuje prawo wniesienia zaża- lenia na powyższe postanowieni e w terminie 7 dni od daty jego doręczenia .