Ts 206/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 maja 2023 r. Pozycja 193 POSTANOWIENIE z dnia 26 kwietnia 2023 r. Sygn. akt Ts 206/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu nieja wnym skargi konstytucyjnej P.J. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za- pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art . 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią - zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytuc yjnej . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 września 2022 r. (data nadania) P.J. (dalej: skarżący ), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują- cej sprawy. Skarżąc y jest ojcem małoletniego F . J . Nie poddał on syna szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Pro- gramu Szczepień Ochronnych. W związku z tym Wojewoda, postanowieniem z 16 maja 2016 r. (znak: […] ), nałożył na skarżącego grzywnę oraz wezwał go do wykonania obowiąz- ku poddania syna szczepieniom, zgodnie z tytułem wykonawczym z 12 lutego 2016 r. (nr […] ) wystawionym przez Państwowego P owiatowego Inspektora Sanitarnego w T . Skar- żący odwołał się od powyższego rozstrzygnięcia do Ministra Zdrowia, który postanowieniem z 31 lipca 2018 r. (znak: […] ) utrzymał je w mocy. O TK ZU B/2023 Ts 206/22 poz. 193 2 Skarga złożona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. została oddalona wyrokiem z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […] ) . Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 maja 2 022 r. (sygn. akt […] ) oddalił skargę kasacyjną. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 10 listopada 20 22 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 23 listopada 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia: pełno - mocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezento - wania go w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w spr awie, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami), odpisów lub poświadczo - nych za zgodność z oryginałem kopii orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), a także czterech odpisów skarg i konstytucyjnej. Skarżący został także zobowiązany do udokumentowania daty doręczenia ostatecznego orzeczenia. W odpowiedzi na zarządzenie, 30 listopada 2022 r. (data nadania) skarżący doręczył część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 28 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 7 marca 2023 r.) wezwał skarżącego do doręczenia tytułu wyko - nawczego z 12 lutego 2016 r. (nr […] ) wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. oraz wyroku WSA w W. z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […] ) . Powyższe dokumenty skarżący złożył w Trybunale 14 marca 2023 r. (data nadania). Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego , zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje z amknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. W ocenie Trybunału , skarga konstytucyjna spełnia przesłanki prze kazania jej do merytorycznego rozpoznania , albowiem: – została sporządzona przez adwokata, który przedłożył stosowne pełnomocnictwo; – skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od wyroku Naczel- nego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2 022 r. (sygn. akt […] ) nie przysługuje żaden zwy- czajny środek zaskarżenia ; – dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, gdyż powyższe orzeczenie zostało doręczone skarżącemu 14 czerwca 2022 r., natomiast skarga została wniesiona do Trybunału 14 września 2022 r. (data nadania); – prawidłowo został określony przedmiot skargi, tj. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych ) , § 3 rozpo- rządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) oraz art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia. Przepisy te statuują obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym; – zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz pr awa do decydowania o swoim życiu osobistym; O TK ZU B/2023 Ts 206/22 poz. 193 3 – skarżący wskazał, w jaki sposób – jego zdaniem – zakwestionowane w skardze przepisy naruszają powyższe prawa. Zarzucił bowiem, że wyłączają one możliwość odmow y poddania się obowiązkowym szczepieniom przez osob y obowiązane albo przez ich opieku- nów prawnych lub faktycznych. Podniósł, że ograniczenie wyżej wymienionych praw nie spełnia wymogu proporcjonalności, gdyż obowiązkowe szczepienia ochronne są zabiegiem medycznym obarczonym znacznym ryzykiem. Wskazał jedno cześnie , że brak jest specjalnego funduszu, wypłacającego odszkodowania dla osób dotkniętych niepożądanymi odczynami poszczepiennymi. Skarżący stwierdził też, że występujące w niniejszej sprawie ograniczenie praw konstytucyjnych nie jest konieczne. W tym zakresie powołał przykłady innych państw, które zniosły obowiązek szczepień. Zdaniem skarżącego przedmiotowe ograniczenie nie na- stąpiło na podstawie ustawy, gdyż liczba dawek poszczególnych szczepionek, jak również lata i miesiące, w który ch należy podać szczepionkę, wynikają z Programu Szczepień Ochronnych, będącego corocznym komunikatem Głównego Inspektora Sanitarnego; – sformułowane przez skarżącego zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK . W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK, postanowił jak w sentencji.