Ts 35/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 września 2025 r. Pozycja 26 5 POSTANOWIENIE z dnia 10 lipca 2025 r. Sygn. akt Ts 35/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych – przewodniczący Stanisław Piotrowicz – sprawozdawca Justyn Piskorski , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 1 8 grudnia 202 4 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej R .S. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 5 lutego 2022 r. (data nadania) R .S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił o zbadanie zgodności art. 110a § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wyko- nawczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 53) w zakresie, w jakim ,,pozostawia dyrektorowi zakładu kar- nego niczym nieograniczoną swobodę w podejmowaniu decyzji, co do zezwolenia skazanemu na posiadanie w celi sprzętu audiowizualnego czy komputerowego tj. laptopa oraz urządzenia Brother wraz z dyskami twardymi, a co za tym idzie uniemożliwienie sporządzenia pism do Sądu na komputerze a następnie ich drukowanie”, z art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 21 ust. 1 oraz w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Postanowieniem z 1 8 grudnia 202 4 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Try- bunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z uwagi na nieusunięcie przez skarżącego jej braków formalnych. W zażaleniu z 13 stycznia 202 5 r. (data nadania) skarżący wniósł o zmianę zaskarżo- nego postanowienia w całości p op rzez nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu . Z arzu- cił naruszenie przepisów art. 53 ust. 1 pkt 3 w zw iązku z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK po- przez uznanie, że ,, braki formalne skargi konstytucyjnej nie zostały uzupełnion [ e ] , w sytuacji gdy zarówno treść skargi konstytucyjnej jak i pisma zawierającego uzupełnienie skargi jedno- znacznie wskazywały na to jakie prawa i wolności [ k ] onstytucyjne zostały naruszone, w jaki sposób i dlaczego , a zatem zgromadzone w sprawie dokumenty jednoznacznie wskazywały na OTK ZU B/2025 Ts 35/22 poz. 26 5 2 uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ustawy lub innego aktu norma- tywnego, ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem skarżącego, z powołaniem argu- mentów lub dowodów na jego poparcie, co umożliwiało Trybunałowi Konstytucyjnemu merytoryczne rozpoznanie skargi”. W uzasadnieniu zażalenia skarżący w skazał , że odpowiedział na zarządzenie w przed - miocie usunięcia braków formalnych w terminie i złożył dodatkowe wyjaśnienia, zaś ustale- nie Trybunału dotyczące nieusunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej byłoby zasadne jedynie wówczas, gdyby w treści skargi nie byłoby w ogóle wskazane, dlaczego w opinii s karżącego jego prawa i wolności zostały naruszone, a także w sytuacj i, w której odpowiedź na wezwanie Trybunału nie zostałaby sporządzona. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393, dalej: u.o.t.p.TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada w szczególności, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że kwestionowane postanowienie jest prawi- dłowe, a argumenty przytoczone w zażaleniu nie podważają ustaleń przedstawionych w tym orzeczeniu. 2.1. Uzasadnienie zarzutu niekonstytucyjności kwestionowanego przepisu powinno opierać się na przedstawieniu w skardze konstytucyjnej takiej argumentacji, która doprowadzi do obalenia przyjętego w systemie prawnym domniemania jego konstytucyjności. Trybunał jest natomiast związany granicami skargi, co w konsekwencji uniemożliwia samodzielne określanie przez Trybunał przedmiotu kontroli, jak i zastąpienie skarżącego w obowiązku określenia sposobu naruszenia konstytucyjnych praw lub wolności przez kwestionowane w skardze przepisy (zob. np. postanowienie TK z 5 czerwca 2019 r., sygn. SK 29/18, OTK ZU A/2019, poz. 28). W rozpatrywanej skardze konstytucyjnej jej uzasadnienie zostało słusznie uznane przez Trybunał za niespełniające przesłan e k przewidzianych w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK. Pom imo wezwania w trybie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK skarżący nie uzasadnił stawianych zarzu- tów. W złożonym do akt piśmie procesowym z 6 marca 2023 r. (data nadania) poinformował jedynie o podtrzymaniu swoje go stanowiska wyrażone go w skardze, że decyzja dyrektora zakładu karnego wydana została „ w oparciu o regulamin porządkowy, który nie stanowi prze- pisu ustawy, a mimo to doprowadza do ograniczania prawa własności. Skarżący nie mógł bowiem korzystać ze swojego laptopa, urządzenia Brother oraz dysków twardych” . 2.2. Trybunał wskazuje, że zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK elementami kon- strukcyjnymi skargi konstytucyjnej są: wskazanie prawa lub wolności konstytucyjnej naru- szonej przez zaskarżony przepis oraz uzasadnienie tego zarzutu wraz z przedstawieniem do- wodów lub argumentów na jego poparcie. Skarżący – jak słusznie zwrócono uwagę w zaskarżonym postanowieniu – nie spełnił wskazanych wyżej wymogów. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skupił się bowiem na charakterystyce prawa własności , a nie na konfrontacji zaskarżonego przepisu z konstytucyj- nymi wzorcami kontroli. W tym miejscu należy podkreślić, że skarżący nie musiał przedsta- OTK ZU B/2025 Ts 35/22 poz. 26 5 3 wiać obszernych wywodów w tym przedmiocie (por. np. wyrok TK z 15 grudnia 2020 r., sygn. SK 12/20, OTK ZU A/2021, poz. 2) , przeciwnie – należało po prostu wyjaśnić, w jaki sposób art. 110a § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 53) – zdaniem skarżącego – narusza jego konstytucyjne praw a lub wolności. Biorąc powyższe pod uwagę , Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.