Ts 39/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 stycznia 2022 r. Pozycja 21 POSTANOWIENIE z dnia 17 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 39/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej H.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm .) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych „ w ten sposób, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu . UZASADNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 3 lutego 20 2 1 r. (data nadania) H.W. (dalej: skarżąc a ), reprezentowan a przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Pismem z 25 kwietnia 2012 r. (uzupełnionym pismem z 31 stycznia 2013 r .) skarżąc a w ystąpiła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali m a ga- zynowo - biurow ej na terenie działk i nr […]. Decyzją z 19 czerwca 201 3 r. (znak […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt albo organ pierwszej instancji) odmówił ustalenia warunków zabudo- wy. Skarżąc a , kilka lat po zakończeniu postępowania administracyjnego, wystąpiła 19 lutego 2018 r. z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Ko- deks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) , które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: SKO) postanowieniem z 16 kwietnia 2018 r. (znak: […] ) uznało za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy przez organ pierwszej inst ancji decyzją z 19 czerwca 2013 r. OTK ZU B/202 2 Ts 39/21 poz. 21 2 Pismem z 15 czerwca 201 8 r. skarżąc a wystąpił a w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA) ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta. Domagał a się w niej stwierdzenia prze- wlekłości postępowania, wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenia na je j rzecz kosz- tów postępowania. Wyrokiem z 2 1 listopada 201 8 r. (sygn. akt […] ) WSA stwierdził, że Wójt dopuścił się przewlekłego prowadzenia postę powania oraz że prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę, jak też orzekł o kosztach postępowania. Od powyższego rozstrzygnięcia Wójt wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) , który odrzucił ją postanowieniem z 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […] ) uchyl ając jednocześnie zaskarżony wyrok oraz orzekł o kosztach postępowa- nia. W uzasadnieniu odwołał się do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerw ca 2020 r. (sygn. akt II OSP 5/19 ), w której orzeczono, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ prowadzonego postępowania oraz wydaniu decyzji ostatecznej sta- nowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. W odnie- sieniu do ponaglenia (o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) wskazał zaś na postanowienie składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ). Przyjęto w nim, że wniesienie tego środka prawnego, jako warunk u formalnego do zainicjowania po- stępowania sądowego w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania , dopuszczalne jest jedynie w sprawie zawisłej. Dokonanie tej czynności po zakończeniu postępowania było- by nie tylko niecelowe, lecz również sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie mogłoby doprowadzić do zobowiązania organu do załatwienia sprawy, a tym samym uzdrowienia za- istniałego stanu braku działania administracji publicznej. Orzeczenie NSA z 24 listopada 2020 r. zostało przez skarżącą wskazane jako osta- teczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji i zgodnie z jej wyjaśnieniami doręczon e 24 li - stopada 2020 r. 2. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 1 2 marca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżące j 19 marca 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 li - stopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżąc ą do usunięcia braków formal- nych skargi przez doręczenie: 1) odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z czterema kopiami: a) wyroku WSA; b) postanowienia SKO; 2) pełnomocnictwa szcze - gólnego do wniesienia i sporządzenia skargi konstytucyjnej, a także do reprezentowania skar- żącej przed Trybunałem Konstytucyjnym, wraz z jego czterema kopiami (do skargi zostało załączone pełnomocnictwo Stefana Wielądka). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżą- c a – pismem z 26 marca 2021 r. (data nadania) – przedłożyła wskazane pełnomocnictwo i jednocześnie złożyła wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia wskazanych braków for- malnych dotyczących doręczenia pozostałych dokumentów wskazanych w treści zarządzenia . Zarządzeniem z 8 czerwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 15 czerw- ca 2021 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego przedłużył o 14 dni termin do usunięcia powy- żej wskazanych braków formalnych skargi konstytucyjnej. Pismem z 29 czerwca 2021 r. (d ata nadania) skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 22 lipca 2021 r. (doręczonym peł- nomocnikowi skarżące j 1 1 sierpnia 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, wezwał skarżąc ą do: 1) doręc zenia odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii posta- nowienia SKO, zawierającego pełną treść ; 2) wskazania, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżące j , wyrażone w art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, zostały naruszo- ne pr zez zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi OTK ZU B/202 2 Ts 39/21 poz. 21 3 (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. ; dalej: p.p.s.a. ) w związku z art. 37 § 1 i 3 k.p.a.; 3) do- kładnego wyjaśnieni a , w jaki sposób zaskarżone przepisy, w zakresie określonym w skardze konstytucyjnej, naruszają wolności lub prawa, o których mowa w punkcie 2; 4) uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanych w skardze przepisó w, z powołaniem argu- mentów lub dowodów na jego poparcie. Do chwili wydania niniejszego postanowienia nie usunięto powyższych braków formalnych. 3. Skarżąc a twierdzi, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b p.p.s.a ., rozumiany w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt […] ), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z któ- rym wni o sł a skargę do Trybunału , narusza prawo do sądu. Ogranicza on bowiem – jej zda- n iem – możliwość uzyskania przedsądu niezbędnego do wystąpienia z powództwem na pod- stawie art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje . Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę - powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wye liminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy bra ki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 22 lipca 2021 r. zostało pełno- mocnikowi skarżące j skutecznie doręczone 11 sierpnia 2021 r. W treści zarządzenia zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków w wyznaczonym terminie, wy- dane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mi- mo upływu przewidzianego prawem terminu, braki te nie zostały przez skarżąc ą usunięte. Wobec nieusun ięcia braków formalnych w zakreślonym siedmiodniowym terminie, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania badanej skardze dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK . POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące j przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowieni e w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.