Ts 64/19

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 20 marca 2020 r. Pozycja 108 POSTANOWIENIE z dnia 30 grudnia 2019 r. Sygn. akt Ts 64/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A. Ł . w sprawie zgodności: art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 654) z art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 84, art. 217 i art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 kwietnia 2019 r. (data nadania) A. Ł . (dalej: skarżąc a), reprezentowana przez radcę prawnego ustano - wionego pełnomocnikiem z wyboru, przedstawiła następujący stan faktyczny : Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B . (dalej: WSA) z 26 września 2017 r. (sygn. akt […]) oddalono skargę wniesioną przez skarżącą na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego , wydaną przez Wójta Gminy W . z 16 stycznia 2017 r. (znak: […]), w której uznano za nieprawidłowe stanowisko skarżące j , wyrażone we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów pr awa podatkowego w sprawie podatku od nieruchomości w zakresie opodatkowania elektrowni wiatrowej. W złożonym wniosku skarżąca wniosła o u dzielenie odpowiedzi na pytanie: „Czy w stanie prawnym obo- wiązującym od 1 stycznia 2017 r. za budowlę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 sty- cznia 1991 r. o podatkach i opłat ach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716), dotyczących podatku od nieruchomości uznaje się wyłącznie elementy budowlane elektrowni wiatrowej (tj. fun - dament i wieża), czy także urządzenia techniczne wchodzące w skład elektrowni wiatrowej?” W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że w jej ocenie, za budowlę – w rozumieniu przepisów tej ustawy – uznać należy także urządzenia techniczne wchodzące w skład elektrowni wiatrowej. Od wyroku WSA skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą oddalono wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2018 r. (sygn. akt […] ), wskazanym jako ostateczne orzeczenie wydane w sprawie objętej wniesioną skargą. OTK ZU B/2020 Ts 64/19 poz. 108 2 Zdaniem skarżącej , kwestionowany art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwesty- cjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 654) „uzupełnia katalog budowli lub obiektów budowalnych określonych w art. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), do którego odsyła art. 1a pkt 2 ustawy z dnia 12 sty- cznia 1991 r. o podatkach i opłat ach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 445) podczas określania przedmiotu opodatkowania (podstawy opodatkowania) podatkiem od nieruchomości”. Przepis ten, zd aniem skarżącej , narusza „zasadę równości i zakazu dyskryminacji, określoną w art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji w ten sposób, że urządzenia techniczne nie są opodatkowane tym podatkiem w przypadku innych elektrowni oraz zasadę określoności (zasadę przyzwoitej legislacji) określoną w art. 84, art. 217 i art. 64 ust. 3 Konstytucji w ten sposób, że elementy konstrukcyjne tego podatku, w tym dotyczące przedmiotu opodatkowania są niejasne i nie wynikają li tylko z ustawy podatkowej.” Trybunał Konstytucyjny zważył , co następuje. 1. Na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy jest oczywiście bezzasadna. 2. Treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 654) jest następująca: „Użyte w ustawie określenia oznaczają: elektrownia wiatrowa – instalację odnawialnego źródła energii, składającą się z części budowlanej stanowiącej budowlę w rozumieniu prawa budowlanego oraz urządzeń technicznych, w tym elementów technicznych, w której energia elektryczna jest wytwarzana z energii wiatru, o mocy większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 42 i 60)”. 3. Badana skarga konstytucyjna nie spełnia określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a skonkretyzowanego w art. 53 ust. 1 pkt 1- 2 u.o.t.p. TK wymogu uzyskania przez skarżącą ostatecznego orzeczenia o jej konstytucyjnych wolnościach lub prawach, naruszonych wskutek zastosowania kwestionowanego w skardze przepisu prawa. 3.1. Jak wyjaśnia się w orzecznictwie Trybunału, indywidualne interpretacje prawa podatkowego nie kształtują w sposób władczy praw ani obowiązków podatnika (zob. wyrok TK z 26 kwietnia 2005 r., sygn. SK 36/03, OTK ZU nr 4/A/2005, poz. 40). Konsekwencją udzielenia informacji podatkowej nie jest w żadnej mierze konkretyzacja przysługującego podatnikowi uprawnienia lub ciążącego na nim obowiązku, bo zarówno przedmiot opodatkowania, jak i zakres obowiązku podatkowego i moment jego powstania oraz stawki podatkowe określane są ustawami podatkowymi. Tym samym, czynności organów podatkowych, polegające na informowaniu „ o zakresie stosowania prawa ”, nie mogą prowadzić ani do wykreowania bądź skonkretyzowania obowiązku, ani też do jego zniesienia bądź ograniczenia (zob. postanowienie TK z 23 maja 2016 r., sygn. Ts 324/15, OTK ZU B/2016, poz. 399). OTK ZU B/2020 Ts 64/19 poz. 108 3 Interpretacja podatkowa nie tworzy materialnego stosunku prawnopodatkowego ani nie jest przejawem stosowania prawa stanowiącego przedmiot interpretacji (zob. H. Dzwon- kowski, Charakter prawny indywidualnych interpretacji podatkowych – wybrane zagadnienia , [w:] W. Miemiec (red.), Stanowienie i stosowanie prawa podatkowego. Księga jubileuszowa Profesora Ryszarda Mastalskiego, Wrocław 2009, s. 144 ). 3.2. Jak wyjaśnił Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu pełnego składu z 10 marca 2015 r. (sygn. SK 65/13, OTK ZU nr 3/A/2015, poz. 35), naruszenie wolności i praw, o których mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji, powinno mieć charakter osobisty oraz bezpośredni . Skarga konstytucyjna przysługuje bowiem każdemu, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszo ne. Doznanie tego naruszenia stanowi więc warunek konieczny prawa do skargi, albowiem – jak podkreśla się w orzecznictwie Trybunału – skarga konstytucyjna stanowi ostatnią szansę dochodzenia praw i wolności , naruszonych przez zastosowanie kwestionowanej w skardze normy prawnej (zob. postanowienie TK z 22 lipca 2014 r., sygn. SK 28/12, OTK ZU nr 7/A/2014, poz. 87 oraz przywołane tam orzecznictwo). Ostateczne orzeczenie, wydane w sprawie objętej analizowaną skargą , nie kształtowało sytuacji prawnej skarżącej. O ddalając skargę kasacyjną na wyrok utrzymujący w mocy wydaną – na wniosek skarżącej – interpretację indywidualną, nie nałoż ono na rzecz skarżącej żadnego obowiązku, ani nie ukształtowa no na jej rzecz żadnego prawa . 3.3. Zgodnie z utrwaloną praktyką orzeczniczą, okoliczność wskazana w podpunkcie poprzedzającym przesądza o niespełnieniu wymogu określonego w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a skonkretyzowanego de lege lata w art. 53 ust. 1 pkt 1-2 u.o.t.p. TK (zob. postanowienia TK z: 19 kwietnia 2011 r., sygn. Ts 190/10 i sygn. Ts 91/10, OTK ZU nr 3/B/2011, poz. 254 i 255; 9 maja 2011 r., sygn. Ts 308/10, OTK ZU nr 5/B/2011, poz. 382; 17 lutego 2012 r., sygn. Ts 177/11, OTK ZU nr 1/B/2013, poz. 60; 9 stycznia 2014 r., sygn. Ts 129/12, OTK ZU nr 1/B/2014, poz. 28, 15 stycznia 2014 r., sygn. Ts 248/12, OTK ZU nr 1/B/2014, poz. 38, 8 października 2014 r., sygn. Ts 163/14, OTK ZU nr 5/B/2014, poz. 514). 4. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu – stwierdzając, że nie spełnia ona wymagań określonych w art. 53 ust. 1 pkt 1-2 u.o.t.p. TK. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżące j przysługuje prawo do wniesienia zaż alenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.