Ts 71/16

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 28 kwietnia 2023 r. Pozycja 137 POSTANOWIENIE z dnia 20 lipca 2016 r. Sygn. akt Ts 71/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Małgorzata Pyziak - Szafnicka – przewodniczący i sprawozdawca Stanisław Rymar Andrzej Rzepliński , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej […] sp. z o.o. w sprawie zgodności: 1) art. 21a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155, ze zm.) w zw. z art. 77 5 § 2, 3 i 5 ustawy z dnia 26 czer - wca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, ze zm.), 2) art. 77 5 § 3 i 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, ze zm.), 3) § 9 ust. 2 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawi e wysokości oraz warunków ustala nia należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorzą- dowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 , ze zm.) z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 i w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. U ZASADNIENI E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 kwietnia 2016 r. […] sp. z o.o. (dalej: skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 21a ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U.2012.1155, ze zm.) w zw. z art. 77 5 § 2, 3 i 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – kodeks pracy (Dz.U.2014.1502, ze zm.; dalej: k odeks pracy), po drugie, art. 77 5 § 3 i 5 k odeksu pracy (Dz.U.2014.1502, ze zm.) oraz po trzecie, § 9 ust. 2 i 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustal a nia należności przysługują- cych pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budże- towej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U.236.1991 , ze zm.; dale j: rozpo- rządzenie) z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 i w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji. OTK ZU B/2023 Ts 71/16 poz. 137 2 Skarga konstytucyjna została złożona na tle następującego stanu faktycznego. Sąd Rejonowy w Z . w wyroku z 21 kwietnia 2015 r. (sprawa […] ) zasądził od skarżącej k wotę 9000 zł w związku z ryczałtami za noclegi z tytułu podróży służ bowej. Skarżąca odwołała się od orzeczenia sądu I instancji. Jednak Sąd Okręgowy w J . wyrokiem z 25 listopada 2015 r. (sprawa […] ) oddalił jej apelację. Zdaniem skarżącej zakwestionowane przepisy są niezgodne z art. 2 Konstytucji, gdyż naruszają standard konstytucyjny wynikający z zasady określoności przepisów prawa. W jej ocenie naruszeniem Konstytucji jest stanowienie przepisów niejasn ych, wieloznacznych, które nie pozwal ają przewidzieć adresatowi prawa konsekwencji prawnych podjętych przez niego działań. Skarga konstytucyjna zawiera również fragment zatytułowany : „skutki niezgodności norm z Konstytucją dla naruszenia prawa własności”, w którym przedstawione są rozważania dotycząc e uchwały Sądu Najwyższego z 12 czerwca 2014 r. (sprawa II PZP 1/14) odnoszącej się do należności z tytułu kosztów noclegów kierowców i jej skutków czasowych. Skarżąca zwraca uwagę na to, że firmy z branży transportowej znalazły się w związku z tą uchwałą w trudnej sytuacji, gdyż kierow cy w nich pracujący wystąpili z roszczeniami przeciwko swym pracodawcom. Pismem z 11 maja 2016 r. skarżąca rozwinęła i poszerzyła argumentację dotyczącą za- rzutu naruszenia zasady równej ochrony własności i praw mają tkowych . Podkreśliła , że dzia- łając w zaufaniu do państwa i stanowionego przez nie prawa , poniosła koszty montażu miejsc do spania w samochodach ciężarowych w celu zapewnienia kierowcom bezpłatnego noclegu w trakcie podróży służbowych, a następnie – ze względu na przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowisko, zgodnie z którym zapewnienie nocleg u w kabinie nie wyłącza ob- owiązku wy płacenia pracownikowi ryczałtu za nocleg – została obowiązana do wypłaty świadczeń pieniężnych z tego tytułu . Zdaniem skarżącej utrwalona w orzecznictwie SN inter- pretacja przepisów odnoszących się do cz asu pracy kierowców prowadzi do naruszenia jej prawa w łasności. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej jest ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie któr ych sąd lub organ administracji publicznej orze- kły ostatecznie o wolnoś ciach lub prawach albo o obowiązkach skarżącego określonych w Konstytucji. Na etapie wstępnej kontroli Trybunał Konstytucyjny bada, czy skarga spełnia przesłanki, o których mowa w przywołanym przepisie Konstytucji , oraz wymagania wskaza- ne w art. 60 i art. 64 - 66 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.2016.293; dalej: ustawa o TK), a także czy nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 77 ust. 3 tej ustawy. 2. Jak ustalił Trybunał, skargę konstytucyjną złożył w imieniu skarżące j radca prawny, który przedstawił stosowne pełnomocnictwo. 3. Skarżąc a wyczerpał a przysługującą jej drogę prawną, ponieważ wyrok Sądu Okrę- gowego w J . z 25 listopada 2015 r. (sprawa […] ) jest prawomocny i nie przysługują od niego żadne zwyczajne środki zask arżenia. 4. Try bunał stwierdza też, że skarżąca dochował a trzymiesięcznego terminu do wnie- sienia skargi zastrzeżonego w art. 64 ustawy o TK. Wyrok Sądu Okręgowego w J . z 25 listo- pada 2015 r. (sprawa […] ) został jej doręczony 5 stycznia 2016 r., a skarga z ostała złożona 5 kwietnia 2016 r. OTK ZU B/2023 Ts 71/16 poz. 137 3 5. Pierwsze j z zakwestionowanych regulacji „w zakresie, w jakim przyznaje kierowcy zatrudnionemu w transporcie międzynarodowym zwrot kosztów za nocleg w granicach limitu określonego dla pracowników zatrudnionych w państwowej lub samorządowej jednostce sfe- ry budżetowej w załączniku do rozporządzeni a Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 gru - dnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustal a nia należności przysługujących pra- cownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery bu dżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicam i kraju” , skarżąca zarzuciła naruszenie zasady po- prawnej legislacji i określoności przepisów prawa , a w konsekwencji prawa własności ( art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 i w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji ). Drug a z zaskarżonych regulacji (art. 77 5 § 3 i 5 k odeksu pracy) , rozumian a w ten spo- sób, że przepisy wydane na podstawie art. 77 2 § 2 k odeksu pracy „w zakresie zwrotu kosztów noclegu pracownika w trakcie podróży służbowej poza granicami kraju stanowią minimalny standard również dla pracowników n iezatrudnionych w państwowej lub samorządowej jedno- stce sfery budżetowej i nie jest możliwe określenie wysokości tych należności w umowie o pracę, regulaminie wynagradzania lub układzie zbiorowym pracy na poziomie niższym niż przewidziany w tych przepisach ” – zdaniem skarżącej – narusza zasady poprawnej legislacji i określoności przepisów prawa , a w konsekwencji prawa własności ( art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 i w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji ) . S karżąca formułuje ten sam zarzut pod adresem trzeciej z zakwestionowanych regula- cji ( § 9 ust. 2 i 4 rozporządzenia ) w zakresie, w jakim przewiduje prawo kierowcy zatrudnio- nego w transporcie międzynarodowym do uzyskania ryczałtu za nocleg pomimo zapewnienia mu bezpłatnego noclegu w przystosowanej do tego kabinie pojazdu. 6. W ocenie Trybunału skarżąc a prawidłowo określił a przedmiot kontroli (art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK), wskazał a , jakie przysługujące jej konstytucyjne prawa i w jaki spo- sób zostały – je j zdaniem – naruszone (art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK), a także należycie uzasadnił a sformułowane w skar dze zarzuty (art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK). Oceny tej nie z mienia niepowołanie w petitum skargi konstytucyjnej art. 6 4 ust. 1 i 2 Konstytucji, gdyż z jej treści oraz pisma procesowego z 11 maja 2016 r. wynika, że w przekonaniu skarżącej zakwe- stionowane przepisy naruszają prawo do równej ochrony własności i praw ma jątkowych . Skoro złożona skarga spełnia wymagania przewidziane w ustawie o TK, a nie zacho- dzą okoliczności określone w art. 77 ust. 3 ustawy o TK, to – na podstawie art. 77 ust. 5 tej ustawy – zasadne było nadanie jej dalszego biegu.