Ts 75/17

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 marca 2020 r. Pozycja 111 POSTANOWIENIE z dnia 21 stycznia 2020 r. Sygn. akt Ts 75/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych – przewodniczący i sprawozdawca Michał Warciński Julia Przyłębska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konsty - tucyjnego z 22 maja 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej B . B . , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENIE W skardze kon stytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 kwietnia 2017 r. (data nadania) B . B . (dalej: skarżąca ) zar zuciła , że § 8 pkt 1 i 2 lit. a i b, § 9 pkt 1 i 2 oraz § 10 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozw oju Wsi z dnia 7 maja 2008 r. w sprawie szko - leń dla podmiotów, których dotyczą działania objęte Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 20 13, oraz doradzania odnośnie do sporządzania dokumentacji niezbędnej do u zyskania pomocy finansowej (Dz. U. Nr 89, poz. 545, ze zm.) w zwią zku z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rze cz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Ob szarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2016 r . poz. 1387, ze zm.) jest niezgodny z art. 22 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z 22 maja 2019 r. Trybunał odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Na postanowienie to skarżąc a pismem z 5 czerwca 2019 r. (data nadania) wniosła zażalenie, domagając się nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 lis topada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konst ytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz . 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału OTK ZU B/2020 Ts 75/17 poz. 111 2 Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał w składzie trzech sędziów rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w zw iązku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznawania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnien ie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. Na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p. TK , z askarżonym postanowieniem z 22 maja 2019 r. Trybunał odmówił nadania skardze dalszego biegu. Z uwagi na niejasny sposób sformułowania zarzutów skargi , Try bunał przeanalizował możliwe sposoby ich rozumienia, a następnie wskazał dla każdego z nich podsta wy odmowy . W konkluzji ogólnej wskazał również , że w zakresie praw i wolności, których naruszenie zarzucono w skardze, przepisy wskazane do badania nie były podstawą orzeczenia wskazanego jako ostatec zne, w związku z czym należało odmówić nadania biegu skardze. W piśmie z 5 czerwca 2019 r. (dalej: zażalenie) skarżąca p otwierdz iła wskazany w skardze fakt, że przedłożony przez nią w toku procedury wnioskowania o płatność plan rolnośrodowiskowy został sporządzony przez osobę trzecią oraz powtórzyła wyrażoną w skardze ocenę, że wskut ek nadmiernej restrykcyjności i niekonstytucyjności przepisów w jej sprawie uznano, że plan ten nie spełnia wymogów form alnych. Skarżąca wyraziła jednocześnie opinię, że przyjęta na potrzeby rozstrzygnięcia TK wykładnia art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t. p. TK jest zbyt wąska, jako że w rzeczywistości rozstrzygnięcie sprawy o piera się nie tylko na wskazanych do badania przepisach, ale na szeregu innych , które wskazane zostały w decyzjach wydaw anych w toku postępowania w jej sprawie. Trybunał podnosi, że zażalenie skarżącej nadal nie precyzuje zarzutów skargi. W skutek powyższego, ze złożonych pism procesowych nie sposób wywnioskować, czego dokładnie skarga dotyczy. Skarżąca nie wyjaśniła również , co dok ładnie rozumie pod pojęciem „nadmiernej restrykcyjności przepisów”, ani na czym polega niekonstytucyjność zakwestionowanych w skardze przepisów. Co d o zasady nie jest więc możliwe podjęcie dalszych rozważań w tym zakresie. Konkludując, Trybunał stwierdza, że s karżąca nie podważyła podstaw odmowy nadania biegu skardze konstytucyjnej wyrażonych w postanowieniu z 22 maja 2019 r. Nie wykazała również nieprawidłowości zaskarżoneg o postawienia . W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.