Ts 85/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 grudnia 2021 r. Pozycja 197 POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2021 r. Sygn. akt Ts 85/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawn ym skargi konstytucyjnej S. W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 25 6, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposó b przew lekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon- stytucji Rzeczypospolitej Polskiej , p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENI E W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 mar ca 2021 r. (data nadania) S. W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnik a z wyboru, wystą- pił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 28 sierpnia 2012 r. skarżący w niósł o ustalenie warunk ów zabudowy dla in westycji realizowanej na działkac h położonych w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 24 maja 2013 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt) odmówił uwzględnienia wniosku. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządo wego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO) z 26 listopada 201 3 r. (znak: […] ). Następnie Wojewódzk i Sąd Administracyjny w P. (dalej: WSA) wyrokiem z 11 czerwca 2014 r. (sygn. akt […] ) oddalił skargę ska rżącego na powyższą decyzj ę SKO. S karżący złożył 9 lutego 2018 r. ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta . SKO postanowieniem z 9 kwie tnia 2018 r. (znak: […] ) uznało ponaglenie za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy decyzją z 2 4 maj a 2013 r. Następnie 25 czerw- ca 2018 r. skarżący zło żył w WSA skargę na przewlekłe prowadzenie tego postępowania. OTK ZU B/202 1 Ts 85/21 poz. 197 2 Domagał się w niej stwierdzenia jego przewlekłości, wymierz enia organowi grzywny oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wyrokiem z 2 6 września 2018 r. (sygn. akt […] ) WSA stwierdził, że Wójt dop uścił się przewlekłego prowadzenia postępowania , oraz że prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W pozostałym zakresie WSA oddalił skargę, orzekł także o kosztach postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA wnió sł Wójt. Postanowieniem z 17 li- stop ada 2020 r. ( sygn. akt […] ) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskar- żony wyrok i odrzucił skargę (na przewlekłe prowadzenie postępowania), orzekł także o kosz- tach postępowania. W uzasadnieniu postanowienia , przywoła no postanowienie siedmiu sę- dziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt […] ) oraz uchwałę siedmiu sędziów tego sądu z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt […] ) i stwierdz ono m.in. , że prowadzenie postępowania są- dowego w przedmiocie oceny przewlekłości post ępowania administracyjnego po jego zakoń- czeniu nie jest prawnie dopuszczalne. Powyższe orzeczenie, wskazane przez skarżącego jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało mu doręczone 10 grudnia 2020 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego z arządzeniem z 14 kwietnia 2021 r. ( doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 kwietnia 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; da lej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skarżą - cego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) wyroku WSA z 2 6 września 2018 r. (sygn. akt […] ) oraz postanowienia SKO z 9 kwietnia 201 8 r. (znak: […] ) . Skarżący został także zobowiązany do doręczenia pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wnie sienia skargi konstytucyjnej, a także reprezentowania go w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym . Pełnomocnik skarżące go przesłał kopie dokumentów 29 kwietnia 2021 r. (data nadania). Nie poświadczył za zgodność z oryginałem kopii postanowienia SKO , natomiast pełnomocnictwo nie dotyczyło sprawy , w związku z którą wniósł skargę konstytucyjną. Sędzia Try bunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 czerwca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 22 czerwca 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, wezwał skarżącego do: wskazania, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, wyra - żo ne w art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, zostały naruszone przez zakwestio - nowane w skardze konstytucyjnej art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sier - pnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 23 25, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.) ; dokładnego wyjaśnienia, w jaki sposób zaskarżone przepisy, w zakresie określonym w skardze konstytu cyjnej, naruszają wolności lub prawa skarżącego; oraz do uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanych w skardze przepisów, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. Skarżący został także zobligowany do doręczenia odpisu lub poświa dczonej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia SKO z 9 kwie tnia 2018 r. (znak: […] ) oraz właściwego pełnomocnictwa . W ustawowym terminie do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2 020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18 ), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wniósł skargę do Trybunału , naruszają prawo do s ądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła- OTK ZU B/202 1 Ts 85/21 poz. 197 3 tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 417 1 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Ko deks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol- ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunk ów wynika- jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2 016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p. TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p.TK, a usunięcie braków jest możliwe , wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą- dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie będącej przedmiot em niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego do- ręczenia (data doręczenia: 22 czerwca 2021 r.) p ełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sę- dziego Trybunału, braki skargi nie zostały usunięte. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na- dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postan owił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w termi nie 7 dni od daty jego doręczenia.