I SAB/Łd 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie: wydania decyzji dotyczących podatku od nieruchomości postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz P. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowaną w dniu 31 lipca 2025 r. pod poz. 2797.

Pismem z 5 czerwca 2025 r. P. S. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi w przedmiocie niewydania dwóch odrębnych decyzji w podatku od nieruchomości obejmujących działki [...], [...], [...] położone przy ul. [...] o pow. 299 m2 (KW nr [...]) oraz działki [...], [...], [...], [...], [...] przy ul. [...] (KW [...]) o pow. 1328 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm. , dalej "O.p.") na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem bezspornie że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność, też czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Wskazuje na to w szczególności użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu", który należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedził wniesionej skargi ponagleniem, która to okoliczność czyni skargę niedopuszczalną. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I i II sentencji postanowienia.