II OZ 1022/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1600/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D.A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 10 kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt IV SA/Wa 1600/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. A. na postanowienie tego Sądu z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1600/24. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że D. A. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 10 kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 stycznia 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z 3 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącego wniósł - drogą epuap- zażalenie na ww. postanowienie. W wykonaniu zarządzenia z 3 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia poprzez nadesłanie na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu podpisanego podpisem zaufanym, kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem osobistym egzemplarza zażalenia stanowiącego załącznik do pisma przewodniego z 3 marca 2025 r. Wezwanie zostało wysłane drogą epuap na adres pełnomocnika skarżącego i po dwukrotnej awizacji 5 marca 2025r. i 13 marca 2025 r. zarządzeniem Sędziego z 25 marca 2025 r. uznane za skutecznie doręczone w dniu 20 marca 2025 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), odrzucił zażalenie. Zażaleniem D. A. zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 46 § 1 pkt 4, § 2a, § 2b p.p.s.a. w zw. z art. 177a p.p.s.a. oraz w zw. z art. 178 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu zażalenia i w konsekwencji odrzucenie zażalenia po niewykonaniu wezwania, w sytuacji kiedy to zażalenie z dnia 3 marca 2025 r. zostało podpisane, a brak podpisu dotyczył jedynie załącznika, co umożliwiało rozpoznanie samego zażalenia w sposób merytoryczny; względnie powinno prowadzić do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia pozostałych braków formalnych. Z uwagi na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 2a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Przy czym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego stanowiącego załącznik do dokumentu. Przepis art. 46 § 2b p.p.s.a. jednoznacznie przesądza o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Oznacza to, że zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w ww. przepisie art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (zob. uchwała NSA z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w obecnym składzie, wykładnię prezentowaną w ww. uchwale należy odnieść także do innych niż skarga załączników do pisma ogólnego, przesłanego za pośrednictwem platformy ePUAP (por. postanowienie NSA z dnia 8 października 2024 r., sygn. akt III OZ 361/24). Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, wniesione przez pełnomocnika skarżącego za pośrednictwem platformy ePUAP zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1600/24, stanowiące załącznik do pisma przewodniego z dnia 3 marca 2025 r., nie zostało opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym – stosownie do wymogów wynikających z przywołanych powyżej przepisów. Zasadnie w tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2025 r., wezwał wnoszącego pismo do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu egzemplarza zażalenia stanowiącego załącznik do pisma przewodniego z 3 marca 2025 r. podpisanego podpisem zaufanym, kwalifikowanym podpisem elektronicznym bądź podpisem osobistym - w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w trybie zastępczym (art. 74a § 8 p.p.s.a.) w dniu 20 marca 2025 r. (k. 105 akt sądowych). Tym samym termin do uzupełnienia przedmiotowego braku zażalenia upłynął skarżącemu z dniem 27 marca 2025 r. Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że ww. brak formalny zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1600/24, pomimo wezwania nie został w terminie przez pełnomocnika skarżącego uzupełniony. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Jednocześnie zwrócenia uwagi wymaga, że skarżący w zażaleniu zmierza do wykazania, że jego zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wa 1600/24, zawarte było w samym piśmie przewodnim nazwanym "zażalenie", które zostało przez niego podpisane podpisem elektronicznym. Stanowiska tego nie można jednak w okolicznościach tej sprawy podzielić bowiem o charakterze pisma - niezależnie od nadanej mu nazwy - decyduje jego treść, a w przywołanym piśmie przewodnim wprost wskazano, że cyt. "pismo procesowe – zażalenie znajduje się w załączniku". Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.