III OSK 1083/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Sulęcina z dnia 11 lipca 2023 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej A.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Go 247/24 w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Sulęcina z dnia 11 lipca 2023 r. nr [...].

A.S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z 22 marca 2024 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Sulęcina z 11 lipca 2023 r. w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. Wyrokiem z 6 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga kasacyjna zawierał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Sulęcina z 11 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji jest dopuszczalny, chociaż mając na uwadze, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gorzowie Wielkopolskim decyzją z 22 marca 2024 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Sulęcina z 11 lipca 2023 r., wniosek ten powinien w istocie dotyczyć wstrzymania wykonania decyzji organu odwoławczego, ponieważ to ta decyzja ostateczna podlega wykonaniu. Nie miało to jednak wpływu na możliwość rozpoznania wniosku skarżącej, który nie zasługiwał jednak na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera tego rodzaju uzasadnienia. Argumentacja skarżącej sprowadza się do wskazania, że nieruchomość posiada wieloletnie nasadzenia, a ponadto znajduje się na niej murowana część garażowa istniejącego budynku. W ocenie skarżącej, wykonanie obowiązku nałożonego decyzją organu I instancji może wpłynąć na stabilność części garażowej budynku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak przedstawiona argumentacja nie świadczy o uprawdopodobnieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji lub decyzji organu I instancji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stanowisko skarżącej jest lakoniczne. Skarżąca nie wskazuje, z jakiego powodu nie można wykonać zaskarżonej decyzji bez naruszania stabilności części garażowej budynku. Nie wskazuje także, nawet w przybliżeniu, kosztów usunięcia drzewostanu, w szczególności w odniesieniu do swojej sytuacji majątkowej. Powyższe nie wynika również z załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów, przy czym to na skarżącej spoczywał obowiązek pełnego uzasadnienia wniosku i brak jest podstaw do niejako "przerzucania" na Sąd obowiązku "poszukiwania" w aktach sprawy okoliczności mających przemawiać za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczność, że skarżąca była zobowiązana jedynie uprawdopodobnić, a nie udowodnić przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie oznacza możliwości poprzestania na lakonicznych oświadczeniach. Samo porośnięcie nieruchomości przez drzewa lub krzewy nie oznacza "automatycznie", że decyzja nakazująca usunięcie odpadów w postaci mas ziemnych, musi podlegać wstrzymaniu wykonania. To na skarżącej ciążyło ryzyko związane z zagospodarowaniem działki, przy czym na obecnym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie przesądza w żadnej mierze, czy zaskarżona decyzja oraz decyzją ją poprzedzająca, były zgodne z prawem. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uregulowana w sposób kompleksowy, zgodnie z zasadami sformułowanymi w rekomendacji Komitetu Ministrów Rady Europy nr R/89/8 z 15 listopada 1989 r. o tymczasowej ochronie sądowej w sprawach administracyjnych. Rekomendacja zastrzega jednoznacznie, że środki tego rodzaju nie mogą zastępować orzeczeń zawierających merytoryczną ocenę aktu czy też wpływać na ich treść. Stąd też na etapie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niedopuszczalna jest merytoryczna ocena zaskarżonego aktu administracyjnego. Kwestia prawidłowości obowiązków nałożonych w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji nie mogła mieć zatem wpływu na ocenę wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.