III OZ 386/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1042/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. B. z dnia 16 kwietnia 2025 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1042/24 w sprawie ze skargi W. B. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2024 r. nr 1266/0/2024 w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz inwalidztwa i związku schorzeń ze służbą postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. sprawy ze skargi W. B. (dalej: "skarżący") na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z 25 kwietnia 2024 r. nr 1266/0/2024 w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz inwalidztwa i związku schorzeń ze służbą, oddalił skargę w zakresie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej (pkt 1) i odrzucił skargę w pozostałym zakresie (pkt 2). W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego, pismem z 16 kwietnia 2025 r. (nadanym tego samego dnia) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 5 lutego 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 1042/24. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 14 kwietnia 2025 r. Skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu i jako taka była niedopuszczalna. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zaś w przypadku niepodzielenia zarzutów naruszenia prawa procesowego przez Naczelny Sąd Administracyjny wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej wskutek przyjęcia, że została ona wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia w sytuacji gdy skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem trzydziestodniowego terminu biorąc pod uwagę datę odbioru przez skarżącego kasacyjnie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, nadto biorąc pod uwagę fakt, że skarżący kasacyjnie został błędnie poinformowany o dacie odbioru pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zastosował przepis art. 177 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a. Skarżący niewątpliwie uchybił terminowi na wniesienie skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 14 kwietnia 2025 r., podczas gdy skarga ta została nadana 16 kwietnia 2025 r. (data stempla pocztowego - k. 97). Skarżący podnosi, że uchybił terminowi z powodu powzięcia błędnej informacji o dacie odbioru pisma i błędnie obliczył termin. Okoliczność ta w żaden sposób nie przekłada się jednak na brak podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej, może zaś podlegać ocenie w kontekście przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zawarte w art. 178 p.p.s.a. stwierdzenie "odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu" należy bowiem odczytywać jako obowiązek sądu odrzucenia spóźnionej skargi kasacyjnej. Zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej będzie podlegał rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.