Ts 157/17

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 16 października 2020 r. Pozycja 309 POSTANOWIENIE z dnia 31 lipca 2020 r. Sygn. akt Ts 157/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak - przewodniczący Michał Warciński – sprawozdawca Justyn Piskorski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażale nia na postanowienie T rybunału Ko nstytu- cyjneg o z 21 maja 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej K. G. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZAS A DNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej , wniesione j do Trybunału Konstytucyjnego 14 sierpnia 2017 r. (data nadania) , K. G. (dalej: skar żący ) , wystąpił o stwierdzenie, ż e art . 160 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) w zakresie, w jak im ,,przepis te n ogranicza prawo skazanego – w sytuacji wystąpienia szczególnych względów – do skorzystania z moż liwości odstąpienia przez Sąd z odwołania warunkoweg o przedterminowego zwolnienia w sytuacji, gdy wobec tego skazanego pono - wnie orzeczono karę poz bawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania” jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej . 2. Po stanow ieniem z 21 maja 2019 r. , dorę czonym pełnomocnikowi skarżącego 27 ma ja 2019 r. , Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalsz ego biegu skard ze konstytu- cyjnej z powodu przekroczenia term inu do jej wniesienia przewidzianego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK. Trybunał odwołał się do utrwalonego w orzecznictwi e stanowiska, zgodnie z któ- rym , w przypadku braku obowiązku doręc zenia rozstrzygnięcia, termin do złożenia skargi konstytucyjnej powinien być liczony od dnia, w którym skarżący dowiedział się o jego treści. 3. W zażaleniu z 31 maja 2019 r. (data nadania) skarżący zakwestionował postano- wienie T rybunału Konstytucyjnego z 21 maja 2019 r. oraz wniósł o nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej . OTK ZU B/2020 Ts 157/17 poz. 309 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje : 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucy jnym (Dz. U. poz. 2072 , ze zm. ; dalej: u.o.t.p. TK) , skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażal enie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2 . Trybunał stwierdza , że kwestionowane postanowienie jest prawid łowe, a zarzuty sformułowane w zażaleniu nie podważają podstaw odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 3. Przedstawione p rzez skarżącego argumenty nie uzasadniają odstąpienia od przyję- tego w zakwestionowanym postanowieniu sposobu liczenia t erminu wniesienia skargi konsty- tucyjnej . Trybunał – odwołując się do utrwalonego orzecznictwa – stwierdził, że w sytuacji, w której brak było obowiązku doręczenia rozstrzygnięcia, termin do złożenia skargi konstytu- cyjnej powinien być liczony od dnia, w któ rym skarżący dowiedział się o treści podjętego orzeczenia. Skarżący nie wykazał, aby w jego sprawi e zachodził obowiązek doręczenia orze- czenia i nie zostało mu ono doręczone lub, że nie wiedział o jego treści. O świadczył , że złożył na rozprawie wniosek o pr zesłanie mu odpisu postanowienia , który z przyczyn niezależnych od niego nie zos tał odnotowany w protokole , a mając świadomość złożenia wniosku oczeki- wał na jego przesłanie . Przedstawione przez skarżącego okoliczności nie został y w żaden spo- sób uprawdopodo bnione. N ie wykazał on bowiem, aby podejmował jakiekolwiek działania mające na celu uzyskanie odpisu orzeczenia. Wniosek o przesłanie takiego odpisu został zło- żony przez adwokata ustanowionego dla skarżącego dopiero dwa lata po ogłoszeniu orzecze- nia. W pi śmie pełnomocnika skarżącego z 12 października 2018 r. (data nadania) , przesła- nym do Trybunału w odpowiedzi na zarządzenie sędziego Trybunału z 24 września 2018 r. w sprawie usunięcia braków formalnych, wyraźnie ws kazano, że 21 listopada 2016 r. skarżą- cy w ystąpił do sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej. D latego nie znajduje żadnego uzasadnienia twierdzenie skarżąc ego o niezasadności przyjęcia przez Trybunał tego terminu jako rzeczywiste go termi- nu złożenia wniosku. Mając powyższe na względzie , Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK – nie uwzględnił zażalenia.