Ts 39/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 1 września 2020 r. Pozycja 252 POSTANOWIENIE z dnia 3 czerwca 2020 r. Sygn. akt Ts 39/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczółkowski – przewodniczący Wojciech Sych – sprawozdawca Rafał Wojciechowski , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym za żalenia na postanowienie T rybunału Ko nstytu- cyjneg o z 8 lipca 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej M. J. , p o s t a n a w i a : nie uwzględnić zażalenia . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej , wnie sione j do Trybunału Konstytucyjnego 5 marca 2018 r. (data nadania) , M. J. (dalej: skar żący ) , zakwestionował zgodność art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania c ywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822, ze zm. ; dalej: k.p.c. ) w zakre sie zwrotu ,,jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty” z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej , jak również art . 370 k.p.c. w zakresie zwrotu ,,nieopłaconą” z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 79 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji . 2. Po stanow ieniem z 8 lipca 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalsz e- go biegu skard ze konstytucyjnej , stwierdzając że skarżący nie usunął braków for malnych skar gi w zakresie pkt 3 i 4 zarządzenia sędzieg o Trybunału Konstytucyjnego z 6 marca 2019 r. N ie wskazał bowiem, które konstytucyjne prawa lub wolności w ynikają z powołanych w petitum skargi wzorców kontroli oraz w jaki sposób zostały one naruszone przez zakwe- stionowane przepisy. Skarżący nie powołał ró wnież argumentów lub dowodów na poparcie formułow anych zarzutów, ograniczając się jedynie do przywołania cytatów pochod zących z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego . Wskazaną przez Trybunał podstawą odmowy nadania biegu skardze był fakt , że zakwestionowane przepisy nie były podstawą wydania roz- strzygnięcia wskazanego przez skarżącego jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Odnosząc się do zarzutów skargi Trybunał stwier dz ił, że sprowadzają się one do kwestionowania rozstrzygnięć podjętych p rzez sądy w sprawie skarżącego. W skardze OTK ZU B/2020 Ts 39/18 poz. 252 2 dodatkowo powołano jako wzorce kontroli art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytu- cji , które , jak to stwierdzał wielokrotnie Trybun ał, nie mogą być samodzielnymi wzorcami w postępowaniu skargowym. 3. W zażaleniu z 22 lipca 2019 r. (data nadania) skarżący zakwestionował postano- wienie T rybunału z 8 lipca 2019 r. , wn osząc o jego uchylenie i nadanie dalszego biegu skar- dze konstytucyjne j. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) , skarżącemu przysługuj e prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Kon- stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj nej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art . 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2 . Trybunał Konstytucyjny stwierdza , że kwestionowane postanowienie jest prawi- dłowe, a zarzuty sformułowane w zażaleniu nie podważają podstaw odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 3. Trybunał przypomina , że skarżący został wezwany – zarządzeniem sędziego Try- bunału Konstytu cyjnego z 6 marca 2019 r. – do usunięc ia braków formalnych skargi, m. in. przez: wskazanie jakie jego konstytucyjne prawa lub wolności wynikają z powołanych w peti- tum skargi konstytucyjnej wzorców kontroli i w jaki sposób zostały naruszone przez zakwe- stiono wane w skardze przepisy oraz uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanyc h przepisów ze wskazanymi konsty tucyj nymi wolnościami lub prawami, z powołaniem argu- ment ów lub dowodów na ich poparcie. Skarżący nie usunął braków skargi konstytucyjnej we wskazan ym zakresie . W piśmie procesow ym z 25 marc a 2019 r. – przesłanym w odp owiedzi na zarządzenie – ograniczył się jedynie do próby wykazania braku możliwości uzyskania o statecznego orzeczenia . Należy podkreślić, że to właś nie nieusunięcie braków skargi samo- ist nie przesądzało o odmowie nadania skardze dalszego bi egu. W zażaleniu s karżący w żaden sposób nie podważył ustaleń Trybunału dotyczących nieusunięcia przez niego braków for- malnych. 4. Z godnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji, merytoryczne rozpoznanie skargi k onstytucyj- nej – jak podnosi Trybunał – jest dopuszcz a lne jedyn ie wtedy, gdy zakwestionowany przepis stanowił podstawę wydania ostatecznego orzeczenia , w którym roz strzygnięto o przysługują- cych skarżącemu wolnościach lub prawach konstytucyjnych. W przypadku gdy brak jest ta- kiego związku, Trybunał Konstytucyjny nie może oceniać zgodności zakwestionowanego aktu normatywnego z Konstytucją. Skarżący wskazał jako ostateczne orzeczenie w rozumie- niu art . 79 ust. 1 Konstytucji postanowienie Sądu Okręgowego w K. z 17 października 2 017 r. (sygn. akt […] ). T rybunał podkreśla , że zakwestionowane w skardze przepisy nie były pod- stawą wydania tego orzeczenia, ponieważ jego przedmiotem nie była ani kwestia zwrotu nie- opłaconego pisma, ani odrzucenie nieopłaconej apelacji. W z ażaleniu skarżący potwierdził pośrednio ustalenia Trybunału, argumentując, że wskazane przez niego orzeczenie nie roz- strzygało ostatecznie o kwestiach, które uczynił przedmiotem skargi konstytucyjnej. OTK ZU B/2020 Ts 39/18 poz. 252 3 5. Trybunał zwraca także u wagę, że skarżący nie podwa żył ustaleń Trybunału doty- czących sformułowanych w skardze zarzutów, które sprowadzały się do kwestionowania pod- jętych przez sądy rozstrzygnięć . Nie odni ósł się także w żaden sposób do stwierdzenia, że wskazane przez niego jako wzorce kontroli: art. 2, art . 31 ust . 3 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konsty- tucji – nie mogą być samodzielnymi w zorcami kontroli w postępowaniu skargowym. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny – na podstawie a rt. 61 ust. 8 u.o.t.p. TK – nie uwzględnił zażalenia.