Ts 90/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 września 2020 r. Pozycja 26 2 POSTANOWIENIE z dnia 17 czerwca 2020 r. Sygn. akt Ts 90/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jakub Stelina – przewodniczący Michał Warciński – sprawozdawca Julia Przyłębska , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie T rybunału Ko nstytu- cyjneg o z 15 stycznia 2020 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej D.B. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej , wniesione j do Trybunału Konstytucyjnego 25 maja 2018 r. (data nadania) , D.B. (dalej: skar żący ) , zakwestionował zgodność art. 521 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) ,,w części odmawiającej możliwości wniesienia kasacji przez podmioty kwalifikowane tj. Prokuratora Generalnego oraz Rz ecznika Praw Obywatelskich od prawo - mocnego po stanowienia sądu o utrz ymaniu w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia albo umorzeniu postępowania przygotowawczego w fazie in rem – w zakresie, w którym uniemożliwia uczestnikowi postępowania karnego, który składa zawiadomienie o popełnieniu przestęps t wa, skuteczne zwrócenie się do podmiotów kwalifi - kowanych wymienionych w treści ar t. 521 § 1 k.p.k. z wnioskiem o wnie sienie kasacji nadzwyczajnej, w sytuacji stwierdzenia przez organy postępowania przygotowawczego braku znamion przestępstwa w stosunku do czynu względem którego złożył zawiadomienie” z art. 45, art. 32 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 oraz z art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej . 2. Po stanow ieniem z 15 stycznia 2020 r. , dorę czo n ym pełnomocnikowi skarżącego 20 stycznia 2020 r. , Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalsz ego biegu skard ze kon- stytucyjnej stwierdzając , że skarżący nie legitymuje się żadnym orzeczeniem, które zostałoby OTK ZU B/2020 Ts 90/18 poz. 26 2 2 wydane na podstawie zakwestionowanego prz episu i odmawiałoby mu prawa do wniesienia kasacji . 3. W zażaleniu z 27 stycznia 2020 r. (data nadania) skarżący zakwestionował posta- nowienie T rybunału z 15 stycznia 2020 r. , wno sząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia . S karżący zarzucił kwestionowanemu postanowieniu naruszenie : a) art. 79 ust. 1 Konstytucji, ,, w zakresie w jakim Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu z uwagi na nie legitymowanie się skarżącego żadnym orzeczeniem które zostałoby wydane na podstawie kwestionowanego przepisu art. 521 § 1 k.p.k. , podczas gdy skarżący kwestionuje brzmienie przywołanego przepisu w zakresie, w ja kim odmawia on możliwości wniesienia kasacji przez podmioty kwalifiko- wane od prawomocnych postanowień sądu o utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa lub dochodzenia lub umorzeniu postępowania przygotowawczego w fazie in rem w sytuacji stwierdzenia przez organy ścigania braku znamion czynu zabronionego ” , b) art. 77 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK ,, w zakresie w jakim Try- bunał wskazał, że skarżący nie wyczerpał drogi sądowej, podczas gdy postanowienie Sądu Rejonowego w M . , o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu śledztwa w fazie in rem stanowi postanowienie kończące go sprawę i w powyższym zakresie wyczerpuje drogę sądo- wą”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p. TK) , skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału K on- stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyj nej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zażalen ia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2 . Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że kwestionowane postanowienie jest prawi- dłowe, a zarzuty sformułowane w zażaleniu nie podważają podstaw odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 3. W pierwszej kolejności Trybunał przypomina, że zgodnie z art. 61 ust. 4 u.o.t.p. TK postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej może zostać wyda- ne przede wszystkim w sytuacji , gdy nie spełnia ona wymogów określonych w ustawie, a nie wyłącznie – jak twierdzi skarżący – w przypadku , gdy j est ona oczywiście bezzasadna lub nie usunięto jej braków formalnych. To właśnie niespełnienie podstawowej przesłanki do wnie- sienia skargi przewidzianej w art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK – jaką jest uzyskanie ostatecznego orzeczenia wydanego na podstawie zaskarżonych przepi- sów – było podstawą odmowy nadania skardze dalszego biegu. Za bezpodstawne należy uznać twierdzenia skarżącego, że do skargi załączono roz- strzygnięcie wydane na podstawie zakwestionowanego aktu normatywn ego, przez co skarga konstytucyjna odpowiadała warunkom formalnym. Za t akie orzeczenie nie można uznać wskazane go przez skarżącego postanowienia Sądu Rejonowego w M. z 7 kwietni a 2017 r. (sygn. akt […] ). Trybunał zwraca uwagę, że postanowienie to nie rozstrzyga w ogóle o do- OTK ZU B/2020 Ts 90/18 poz. 26 2 3 puszczalności skargi kasacyjnej . W związku z tym nie może zostać uznane za orzeczenie ograniczające prawo skarżącego do wniesienia tej skargi. Postanowien ie Sądu Rejonowego w M. nie było wydane na podstawie zaskarżonego art. 521 § 1 k.p.k. Skarżący nie dysponuje więc żadnym ostatecznym orzeczeniem wydanym na podstawie tego przepisu. Tym samym skarga nie spełnia przesłanki z art. 79 ust. 1 Konsty- tucji. Przepis ten wymaga bowiem, by wsk azany w skardze konstytucyjnej akt normatywny stanowił podstawę orzeczenia, którym sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecz- nie o konstytucyjnych wolnościach lub prawach skarżącego. Mając powyższe na względzie , Trybunał – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t. p. TK – nie uwzględnił zażalenia .