Ts 172/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 maja 2020 r. Pozycja 148 POSTANOWIENIE z dnia 11 lutego 2020 r. Sygn. akt Ts 172/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S. M. w sprawie zgodności: art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw iązku z art. 7 pkt 1 lit. a i b w związku z art. 4 pkt 5 ustawy z dni a 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpie - czeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 , ze zm.) w związku z art. 19 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121, ze zm.) z: 1) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 67 Konstytucji, 3) ar t. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 67 oraz w związku z art. 31 ust. 3 Konstytuc ji , p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENI E 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybu nału Konstytucyjnego 3 grudnia 20 18 r. (data nadania) S. M. (dalej: skarżą cy ) , reprezento wany przez radcę p rawnego ustano - wionego pełnomocnikiem z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego: Jak wynika z uzasadnień orzeczeń sądowych dołączonych do skargi, Zakład Ubezpieczeń Społecz nych Oddział w C. (dalej: ZUS lub organ r entowy ) d ecyzją z 29 kwie - tnia 2 016 r. (sygn. akt […] ; dalej: decyzja ZUS z 29 kwietnia 2016 r. ) przeliczył wysokość emerytury skarżącego. Skarżący złożył wniosek o ponowne przeliczenie wys okości świadczenia emery - talnego stwierdzając, że w latach 1999 - 201 5 opłacił skł adki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w pełnej wysokości. Pismem z 20 czerwca 2016 r. organ rentowy odmówił ponownego ustalenia po d stawy wymiaru świadczenia emeryt alne go skarżącego ( nr pisma […] ; dalej: decyzja ZUS z 20 czerwca 2016 r . ). OTK ZU B/2020 Ts 172/18 poz. 148 2 Skarżący wniósł następnie pismem z 7 marca 2017 r. o doliczenie do stażu pracy dodatkowego okresu zatrudnienia i przeliczenie podstawy wymiaru emerytury. ZUS decyzją z 5 kwietnia 2017 r. ponownie przeliczył ubezpie czonemu emeryturę ( nr pisma […] ; dal ej: decyzja ZUS z 5 kwietnia 2017 r. ). 13 marca 2017 r. , czyli przed uzyskaniem odpowiedzi na poprzednie pismo , skarżący zawnioskował o ponowne ust alenie wysokości emerytury przy uwzględnieniu wskazan ych przez niego: stażu pracy i proporcji okresó w skł adkowych i nieskładkowych. Decyzją ZUS z 17 maja 2017 r. wniosek ten został rozstr zygnięty odmownie (sygn. akt […] , dalej: decyzja ZUS z 17 maja 2017 r. ). Skarżący złożył odwołani e od powyższej decyzji ZUS. Domagał się , by lata , w których korzystał ze zw olnień lekarskich rok 2003 (zw olnienie do 9 czerwca) i rok 2007 (zwolnienie do 26 marca) zaliczone zostały jako okresy składkowe, ponieważ w latach 1995 - 2015 płacił on składki emerytalno - rentowe w m aksy - malnej wysokości. Żądał też ustosunkowania się org anu rentowego do jego wniosku o prze - liczenie i ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego. Sąd Okręgowy w C. (dalej: Sąd Okręgowy) w yr okiem z 20 września 2017 r. (s ygn. akt […] ) oddalił odwołanie skarżącego. W ocenie Sądu Okręgowego pr zekroczenie limitu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalno - rentowe w danym roku nie oznacza automatycznie uznania wszystkich przypadających w tym czasie okresów nieopłaceni a składek w związku z chorobą. Wskazał, że „ w yjątek z art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 13 paź - dzier nika 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych [ Dz. U. z 2015 r. poz. 121, ze zm. ; dalej: u.s.u.s. ] dotyczy wyłącznie okresów choroby przypadaj ących po miesiącu , w którym nastąpiło przekroczenie kwoty rocznej podstawy wymiaru składek. Do momentu przekro - czenia tego limitu nie zachodzą żadne podstawy do uznania tych okresów za okresy skła - dkowe ” . Sąd uznał, że l imit rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia został w przy padku skarżącego przekroczony w roku 2003 – w list opadzie, zaś w roku 2007 – w kwie tniu. W związku z tym, okresy: do 9 czerwca 2 003 r. i do 18 kwietnia 2007 r. są okresami nieskładkowymi. Skarżący wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego, którą Sąd Apelacyjny w K. oddalił wyrokiem z 27 czerwca 201 8 r. (sygn. akt […] ; dalej: wyrok Sądu Apelacyjnego ). W uzasadnieniu Sąd p odkreślił, że wykładnia językowa art. 4 pkt 5, art. 6 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 pkt 1 lit. a i b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emerytach i rentach z Funduszu Ub ezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.) oraz art. 19 ust. 7 u.s.u.s. wskazuje, że „ do momentu przekroczenia kwoty rocznej podstawy wymia ru składek brak jest podstaw do uznania okresów pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy i zasiłków c horobowych za okresy składkowe ” . 2. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2019 r. weź - wano skarżącego do usunięcia braków formalnych, przez : 1) d oręczenie : a) pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także do reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym (5 egzemplarzy), b) odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wraz z 4 kopiami : decyzji ZUS z 29 kwiet nia 2016 r. i 20 czerwca 2016 r. oraz 5 kwietnia 201 7 r., c) odpisu lub ko pii poświadczonej za zgodność z oryginałem: decyzji ZUS z 17 maja 20 17 r., wyroku Sądu Okręgowego i wy roku Sądu Apelacyjnego; 2) udokumentowanie daty doręczenia wyroku, którym według skarżącego ostatecznie orzeczono o jego prawach podmio towych. Skarżąc y wykonał powyższe zarządzenie s ędziego TK, przesyłając wymagane dokumenty 12 listopada 2019 r. (data nadania). OTK ZU B/2020 Ts 172/18 poz. 148 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej jest u stawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o w olnościach lub prawach albo o obowiązkach skarżącego określonych w Kon- stytucji. Na etapie wstępnej kontroli Trybunał Konstytucyjny bada, czy skarga spełnia prze- słanki, o których mowa w przywołanym przepisie Konstytucji o raz wymagania wskazane w art. 44, art. 53 i art. 77 ustawy z dnia 30 list opada 2016 r. o organizacji i trybie postępowa- nia przed Trybunałem Konsty tucyjnym (Dz. U. z 20 1 9 r. p oz. 2393 , ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) a także, czy nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 61 ust. 4 pkt 3 tej ustawy . 2. Skargę konstytucyjną w imieniu skarżącego sporządził i wniósł radca prawny. Do skargi załączono udzielone przez skarżącego p ełnomocnictwo do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także do reprezentowania go w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. 3. Skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ wyrok Sądu Apela- cyjnego w K. z 27 czerwca 2018 r. (sygn. akt […] ; dalej: wyrok Sądu Apelacyjnego ) jest prawomocny i nie przysługują od niego żadne zwyczajne środki zaskarżenia. 4 . Trybunał stwierdza, że skarżący dochował trzymiesięcznego terminu wniesienia skargi konstytucyjnej przewidzianego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK. Wyrok Sądu Apelacyjneg o został doręczony skarżącemu 3 wrześn ia 2018 r., a skargę wniesiono 3 grudnia 2018 r. (data nadania). 5 . W ocenie Trybunału skarżący prawidłowo określił przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p . TK), wskazał, jakie przysługujące mu konstytucyjne prawa i w jaki sposób zo- stały – jego zdaniem – naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK), a także należycie uzasadnił sformu łowane w skardze zarzuty (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK). 6 . W złożone j skardze podniesiono, że art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 pkt 1 lit. a i b w związku z art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emerytach i rentach z Fundu- szu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.) oraz w związku z art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. p oz. 121, ze zm. ) odmiennie regulują sytuację osób, które korzystały ze zwolnienia chorobowego przed osiągnięciem rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia eme- rytalne i rentowe w stosunku do sytuacji osób, które korzystały ze zwolnienia po osiągnięciu rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Zdaniem skarżą- cego narusza to prawo do równego traktowania, wynik ające z nakazu traktowania obywateli znajdujących się w podobnych sytuacjach w taki sam sposób oraz nakazu traktowania od- miennie obywateli znajdując ych się w odmiennych sytuacjach – tj. art. 32 ust. 1 i 2 Konstytu- cji . Skarżący wskazuje, że różnorodność tr aktowania obywateli występuje na płaszczyźnie prawa do zabezpieczenia społecznego po osiągnięciu wieku emerytalnego, wynikającego z art. 67 Konstytucji. Jego zdaniem, powyższe skutkuje ingerencją w wolności i prawa oby- watela, nieuzasadnioną np. inter esem publicznym czy bezpieczeństwem fiskalnym państwa, naruszającą więc art. 31 ust. 3 Konstytucji. OTK ZU B/2020 Ts 172/18 poz. 148 4 7 . Trybunał stwierdza, że złożona skarga spełnia wymagania przewidziane w u.o.t.p. TK, a także nie zachodz ą okoliczności określone w art. 61 ust. 4 pkt 1 i 3 u.o.t.p. TK. W tym stanie rzeczy – na podst awie art. 61 ust. 2 u.o.t.p. TK – p ostanowiono jak w sentencji.