Ts 75/18

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 lutego 2021 r. Pozycja 27 POSTANOWIENIE z dnia 2 grudnia 2020 r. Sygn. akt Ts 75/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski – przewodniczący Mariusz Muszyński – sprawozdawca Justyn Piskorski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na post anowienie Trybuna łu Konstytu- cyjnego z 17 grudnia 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej K. W. , p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENI E 1. W skardz e konstytucyjnej z 7 maja 20 18 r. (dat a nadania) K. W. (dalej: skarżący) kwestionuje zgodność art. 42 § 4 w związku z art. 459 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1904, ze zm.) w zakresie, w jakim przep isy te nie przewidują możliwoś ci złożenia zażalenia na posta nowienie sądu w przedmio- cie nieuwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie, z art. 176 ust. 1 w związku z art. 78, w związku z art. 45 ust. 1 i w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospo- litej Polskiej. Ska rżący uważa, że kwestionowany przepis pozbawia prawa do zaskarżenia orzecze- nia wydanego w pierwszej instancji i tym samym narusza zasadę dwuinstancyjności postępo- wania sądowego oraz prawo do rozpatrzenia sprawy prz ez właściwy, niezależny, bezstronny i niez awisły sąd. W konsekwencji narusza również zasadę zaufania do państwa i stanowione- go przez nie prawa. 2. Postanowieniem z 17 grudnia 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu , ponieważ została wniesiona z narusze niem ustawo- wego terminu do jej wnies ienia. 3. W zażaleniu wniesionym do Trybunału 14 stycznia 2020 r. skarżący zwraca uwagę, że skarga konstytucyjna nie została wniesiona z przekroczeniem ustaw owego terminu, po- OTK ZU B/202 1 Ts 75/18 poz. 27 2 nieważ nie nastąpiło wznowienie biegu terminu zawieszonego po złożeniu przez niego wnio- sk u o ustanowienie pełnomocnika z urzędu . Nie został bowiem imiennie wyz naczony pełno- mocnik z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjne j w jego imieniu . Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konsty tucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK) skarżącem u przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybuna łu Kon- stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznania zaż alenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydany m postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał stwierdza, że zaskarżone p ostanowienie jest prawidłowe, a zarzuty sfor- mułowane w zażaleniu ni e dają podstaw do nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. 3. W skardze konstytucyjnej z 7 maja 2018 r. (data nadania) zawarto informację, że w imieniu skarżącego działa pełnomocnik z urzędu „ustanowiony na skutek wniosku skarżą- cego z dnia 25 listop ada 2017 r. zar ządzeniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lutego 2018 r . w sprawie sygn. akt […] , doręczonym pełnomoc nikowi w dniu 7 lutego 2018 r.” Dołączone do skargi konstytucyjnej dokumenty potwierdzają wskazane informacje, na podstawie których Trybunał p rawidłowo obliczył termin wniesienia skargi konstytucyjnej i stwierd ził że został on przekroczony. W zażaleniu skarżący stwierdza, że sędzia sądu rejonowego w wydziale karnym nie jest właściwym organem do ustanowienia pełnomocnika z urzędu do wniesienia sk argi kon- stytucyjnej. W związku z tym wznowienie biegu terminu do wni esienia skargi konstytucyjnej, zawieszonego po złożeniu przez skarżącego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z ur zędu, nie nastąpiło, ponieważ „ autorce skargi konstytucyjnej nie zostało do ręczone rozstrzygnięcie Okręg owej Rady Adwokackiej w P. w przedmioci e wyznaczenia jej pełnomocnikiem skarżą- cego, a jedynie zarządzenie sędz iego Sądu Rejonowego w P. z dnia 2 lutego 2018 r. w przedmiocie wyznaczenia dla skarżącego pełnomocnika z listy.” 4. Zgodnie z art. 44 u.o.t.p. TK istnieje obowiązek zastępst wa skarżącego przez profe- sjonalnego pełnomocnika. W przypadku, gdy skarżący nie może ponieść kosztów pomocy prawnej może złożyć do sądu rejonowego swego miejsca zamieszkania wniosek o ustanowie- nie d la siebie adwokata lub radcy prawnego z urzędu . Złożenie w niosku wstrzymuje bieg terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. Jego wznowienie następuje pierwszego dnia po dniu doręczenia adwokatowi lub radcy prawnemu rozstrzygnięcia właściwego organu o wy- z naczeniu go pełnomocniki em skarżącego. Istotą ustanowionego w ustawie przymusu adwokacko - radcowskiego jest reprezento- wanie skarżącego przez profesjonalnego pełnomocnika, a wskazana procedura pozwala na stwier dzenie, czy skarga konstytucyjna została wniesio na w ustawowo określonym terminie. Z treści skargi konstytucyjnej wynika, że została ona sporządzona przez profesjona l- n ego pełnomocnika, a dołączone do niej dokumenty pozwalają ocenić, czy została wniesiona w ustawowym terminie. W zażaleniu wniesionym 14 stycznia 2020 r. (data nad ania) pełnomocnik z urzędu – odmiennie niż w skardze konstytucyjnej – twierdzi, że nie został wyznaczony do sporządze- nia i wniesienia skargi konstytucyjnej w imieniu skarżącego . Trybunał uznaje zatem , że ska r- OTK ZU B/202 1 Ts 75/18 poz. 27 3 ga konstytucyjna z 7 m aja 2018 r. (data nadania) została wniesiona przez osobę nieuprawni o- ną i nadanie jej dalszego biegu jest niedopuszczalne. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia.